บทที่ 2424

“ไม่” ตู้ไห่ชิงพูดอย่างจริงจัง: “ถ้าทุกอย่างเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในมิติเดียว ตัวอย่างเช่นถ้าลูกบังเอิญเจอคนที่หน้าตาเหมือนกับแม่มาก นี่เป็นเรื่องปกติมาก ถ้าแม่บังเอิญเจอคนที่หน้าตาเหมือนกับคุณอาเย่ของลูกมาก ก็เป็นเรื่องปกติมาก…”

“แต่ว่า…”

ตู้ไห่ชิงพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงและสีหน้าท่าทางก็ค่อนข้างจริงจังเล็กน้อย และพูดต่อไปว่า: “แต่ว่า แม่กลับบังเอิญเจอชายหนุ่มคนนี้อยู่ในเมืองจินหลิง ปีนั้นคุณอาเย่ของลูกก็ถูกฆ่าในเมืองจินหลิง และพอดีประจวบเหมาะกับลูกชายของเขาก็หายตัวไปในเมืองจินหลิง ดังนั้น นี่จึงเป็นความบังเอิญครั้งที่สอง”

“นอกจากนี้! แม่ไม่เพียงแต่เจอเขาที่เมืองจินหลิงเท่านั้น แม่เจอเขาที่หน้าประตูบ้านเก่าคุณอาเย่ของลูกด้วย! ถ้าหากเขาไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับคุณอาเย่ของลูก ทำไมเขาถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นั่น?”

ซูจือหยูเงียบไปครู่หนึ่ง พยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า: “แม่ค่ะ หนูคิดว่าการวิเคราะห์ของแม่มีเหตุผล แม่เจอชายหนุ่มคนนั้นอยู่ที่หน้าประตูบ้านเก่าของคุณอาเย่ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นลูกชายของคุณอาเย่ …”

พูดถึงตรงนี้ ซูจือหยูก็เปลี่ยนเรื่องอย่างกะทันหัน และพูดว่า: “แม่ค่ะ ลูกชายของคุณอาเย่ ถ้าหากปีนั้นหายตัวไปในเมืองจินหลิง แล้วก็อยู่ในเมืองจินหลิงมาโดยตลอด ดังนั้นคนคนนั้นที่แม่เห็น อาจจะเป็นลูกชายของคุณอาเย่จริงๆ แต่ว่าลูกชายของคุณอาเย่อาจจะไม่ใช่ผู้มีพระคุณ! เรื่องนี้ แม่มีหลักฐานอะไรที่ชัดเจนหรือเปล่า?”

ตู้ไห่ชิงส่ายหน้า และพูดว่า: “หลักฐานตรงๆแม่ก็ไม่มี เนื่องจากว่าจนถึงตอนนี้แม่ก็ไม่เคยเจอผู้มีพระคุณท่านนั้นที่ลูกพูดถึง แต่ว่า ในเมื่อผู้มีพระคุณท่านนั้นจัดการให้พวกเราอยู่ในโรงแรมของตระกูลเย่ งั้นแม่เชื่อว่า เขาต้องมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมากกับตระกูลเย่อย่างแน่นอน”

ซูจือหยูตกอยู่ในห้วงความคิด ในปาก็พูดไม่หยุดว่า: “ถ้าหากเหมือนอย่างที่แม่พูดจริงๆ ลูกชายของคุณอาเย่ ก็คือผู้มีพระคุณ งั้นหลายปีมานี้ เขาอยู่ที่เมืองจินหลิงคนเดียว ไม่มีที่พึ่งอาศัย จะมีความแข็งแกร่งมากขนาดนี้ได้ยังไง?”

“นี่…นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย! ยอดฝีมือแบบนี้ ต่อให้ตระกูลศิลปะการต่อชั้นนำก็ปลูกฝังออกมาไม่ได้”

“แม่เห็นว่าตระกูลเหอแข็งแกร่งขนาดนั้น ทุ่มเทอย่างเต็มที่ปลูกฝังซูรั่วหลีให้เป็นคนประสบความสำเร็จ ยังห่างไกลจากผู้มีพระคุณหนึ่งแสนแปดหมื่นลี้ ตอนนั้นหนูถูกนินจาพวกนั้นลักพาตัวในประเทศญี่ปุ่น หนูคาดการณ์กว่าหนึ่งต่อหนึ่งยังไม่สามารถที่จะชนะได้ หนึ่งต่อสองก็แพ้อย่างไม่ต้องสงสัย…”

ตู้ไห่ชิงชิงยิ้มเล็กน้อย: “เรื่องนี้ แม่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่ว่าสัญชาตญาณของแม่บอกแม่ว่า ผู้มีพระคุณที่ลูกจะตามหา น่าจะเป็นเขา”

ซูจือหยูถอนหายใจ และก็พูดอีกว่า: “แต่หนูยังไม่เข้าใจว่า ถ้าหากผู้มีพระคุณเป็นลูกชายของคุณอาเย่จริงๆ งั้นเขาน่าจะเกลียดคนของตระกูลซูถึงจะถูก…เนื่องจากว่าปีนั้นพ่อเป็นคนออกหน้าทำพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่นั้น หลายปีมานี้ตระกูลซูขัดแย้งกับตระกูลเย่มาโดยตลอด เขาจะช่วยพวกเราได้ยังไง? โดยเฉพาะเป็นหนูและพี่ชาย พวกเราสองคนก็นามสกุลซู สำหรับเขา พวกเราก็เป็นลูกของศัตรู…”