บทที่ 2427

ตอนที่อู๋ตงไห่ยังนอนหลับอยู่ ก็ถูกโทรศัพท์ของเฉินจื๋อข่ายปลุกให้ตื่น

ในโทรศัพท์ เฉินจื๋อข่ายบอกอู๋ตงไห่ว่า เย่เฉินให้เขาพาอู๋ซินขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปเมืองจินหลิงในทันที

อู๋ตงไห่ไม่กล้าชักช้า รีบลุกขึ้น และพาลูกชายตรงไปที่เมืองจินหลิง

ตอนสิบโมงเช้า เฮลิคอปเตอร์ที่อู๋ตงไห่นั่ง ก็ค่อยๆเข้าใกล้โรงแรมของเฉินจื๋อข่าย

ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ยังคงลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน อู๋ตงไห่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงครั้งก่อนอยู่ที่นี่อีก ฉากที่สองพ่อลูกถูกคนของเฉินจื๋อข่ายกระทืบออกไป

ในครั้งนั้น เป็นวันที่อัปยศที่สุดในชีวิตของอู๋ตงไห่

ไม่เพียงแต่จางจื่อโจวและยอดฝีมือหลายคนของตระกูลอู๋ ประโยคที่น่าอับอายถูกจารึกไว้บนหน้าผาก ขนาดตัวเองและลูกชาย ก็ถูกเฉินจื๋อข่ายกระทืบออกไป

เมื่อหวนคิดถึงวินาทีนั้น หมัดของอู๋ตงไห่ก็กำแน่นโดยไม่ตั้งใจ

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงราชาบู๊ทั้งแปดที่ถูกฝังอยู่ใต้เชิงเขาภูเขาฉางไบ

เมื่อคิดถึงความตายอันน่าสลดใจของราชาบู๊ทั้งแปด เขาก็อดไม่ได้ที่จะหนาวจนตัวสั่นสั่นระริก

เป็นเพราะการตายของราชาบู๊ทั้งแปด ทำให้เขาตระหนักถึงข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดประการหนึ่ง:เย่เฉินมีกำลังมากพอที่จะฆ่าตัวเองได้ ถึงขนาดฆ่าทั้งครอบครัวของตัวเอง

ราชาบู๊ทั้งแปดรับคำสั่งของตัวเองต่อสู้กับเย่เฉิน เย่เฉินฆ่าพวกเขา กลับไม่ได้ฆ่าเขา นี่ก็เป็นความโชคดีของตัวเองแล้ว

นอกจากนี้ ตอนนี้เขารู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉินแล้ว ดังนั้นจึงหวาดกลัวเย่เฉินมากขึ้นเล็กน้อย

ในเวลานี้ อู๋ซินที่ข้างกายพูดอย่างค่อนข้างกังวลว่า: “พ่อ พ่อว่าเย่เฉินหาพวกเรามีเรื่องอะไรกันแน่?”