บทที่ 2437

คำพูดนี้ของซูโสว่เต้า พูดแทงใจดำซูเฉิงเฟิง

แม้ว่าซูเฉิงเฟิงจะเป็นคนขอโทษเรื่องของตู้ไห่ชิงและซูจือหยู กับซูโสว่เต้าและซูจือหยูในทันทีที่ขึ้นมา แต่ในส่วนลึกหัวใจของเขา และไม่ได้หวังว่าซูโสว่เต้า สองคนพ่อลูกจะราวีปัญหานี้กับเขาไม่เลิก

ดังนั้นตอนนี้ซูโสว่เต้าเป็นคนเปลี่ยนเรื่องคุยเอง ตอบสนองความคิดภายในของซูเฉิงเฟิงพอดี

ดังนั้น เขาจึงรีบเอ่ยปากพูดว่า: “โสว่เต้าแกพูดถูก พวกเราจะต้องพร้อมใจกันทำงานร่วมกัน ตามหาคนบงการอยู่เบื้องหลังว่าเป็นใครกันแน่!”

จากนั้น เขาก็ถามซูโสว่เต้าว่า: “แกคิดว่า ใครกันแน่ที่ต่อต้านพวกเราอยู่เบื้องหลัง?”

ซูโสว่เต้าพูดโดยไม่รู้ตัว: “พ่อครับ ผมคิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับตระกูลเย่ แต่ว่าผมไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์ว่าเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ตระกูลเย่กระทำ ทำได้เพียงคาดเดาได้ผ่านแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นเท่านั้น ตระกูลเย่น่าจะส่วนร่วมในระดับหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเมืองจินหลิงก็เป็นขอบเขตอิทธิพลของตระกูลเย่ ถือว่าเป็นถิ่นฐานของพวกเขา”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า: “ความคิดก่อนหน้านี้ของฉัน คล้ายกับแก แต่ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกว่า ตระกูลเย่ดูไม่น่าจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่อย่างนั้น พวกเขาไม่มีทางรอจนถึงวันนี้ถึงได้ลงมือกับพวกเรา”

ซูโสว่เต้าตกอยู่ในห้วงความคิด

มุมมองของพ่อเขาก็พิจารณาดูแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่เข้าใจ

ในขณะนี้ ซูเฉิงเฟิงมองไปทางซูจือหยูที่อยู่ข้างๆ แกล้งทำเป็นเอ่ยปากถามว่า: “ใช่แล้วจือหยู แกมีความคิดอะไรมั้ย? ในใจของแก มีเบาะแสอะไรที่ใกล้เคียงพอดีมั้ย?”

ซูจือเฟยรีบพูดว่า: “คุณปู่…ผม…ผมนึกเบาะแสอะไรไม่ออกจริงๆ”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้า ต่อจากนั้นแกล้งทำเป็นนึกอะไรบางอย่างออก และพูดว่า: “ใช่แล้ว! ตอนนั้นแกและจือหยูอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เจอกับยอดฝีมือคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ? คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ พวกแกพบเบาะแสหรือเปล่า?”