บทที่ 2478

ถึงหานเหม่ยฉิงจะไม่อยากอาหารแม้แต่น้อย แต่เมื่อคิดว่าต้องบำรุงและซ่อมแซมร่างกายช่วงป่วย เธอจึงฝืนอ้าปากกินโจ๊กข้าวฟ่างลงไป

สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจ เมื่อโจ๊กข้าวฟ่างลงท้อง เธอรู้สึกถึงความร้อนแปลกประหลาด ไหลผ่านหลอดอาหารลงกระเพาะ มันละลายในกระเพาะ จากนั้นเธอรู้สึกอุ่นไปทั้งร่างกาย

ความอุ่นที่ไหลเวียน ทำให้หานเหม่ยฉิงที่รู้สึกหนาวมาตลอด คาดไม่ถึง เธอรู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อยเลย จึงอดเอ่ยปากชมไม่ได้ “ฉางควน ทานโจ๊กข้าวฟ่างนี่ ทำให้รู้สึกสบายตัวขึ้นจริงๆ!”

เซียวฉางควนหัวเราะ “แน่นอนอยู่แล้ว! ปกติฉันศึกษาพวกของบำรุงร่างกายอยู่แล้ว เลยมีความรู้มาตั้งนานแล้ว! ก่อนหน้านี้เธออยู่อเมริกามาตลอด จึงใช้ชีวิตแบบชาติตะวันตก คนอเมริการ่างกายสูงใหญ่ เมื่อป่วย พวกเขารู้เพียงแค่ว่าต้องกินยา จะไปรู้ว่าควรทานโจ๊กข้าวฟ่างได้ยังไงกัน นี่เป็นภูมิปัญญาของบรรพบุรุษชาวจีน!”

พูดพลาง เขาก็ยื่นช้อนไปตรงปากหานเหม่ยฉิงอีก จากนั้นจึงยิ้มแล้วพูดว่า “เหม่ยฉิง ทานอีกสักสองคำสิ!”

หานเหม่ยฉิงพยักหน้า โจ๊กข้าวฟ่างคำเมื่อกี้ ทำให้เธอกระปรี้กระเปร่า และรู้สึกดี ดังนั้นเธอจึงทานอีกคำ อย่างไม่ลังเล

ตามหลักแล้ว ประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะ แข็งแกร่งมาก

ยาอายุวัฒนะเพียงเม็ดเดียว สามารถช่วยให้คนใกล้ตายกลับมาแข็งแรง เป็นยารักษาโรคและช่วยชีวิตผู้คน อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ดังนั้น อาการไข้ของหานเหม่ยฉิง เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ว่า ถึงประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะจะแข็งแกร่งมาก แต่เย่เฉินก็ตั้งใจควบคุมปริมาณของยา

เขาขูดยาอายุวัฒนะ ใส่ลงไปในโจ๊กข้าวฟ่าง เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้นปริมาณยาจึงน้อยมาก เมื่อผสมลงไปในโจ๊กชามหนึ่ง ปริมาณยาที่จะได้รับเข้าไปแต่ละคำ จึงน้อยมาก

แต่ถึงเป็นเช่นนี้ เมื่อทานโจ๊กไปสองคำ ก็ทำให้หานเหม่ยฉิงรู้สึกดีขึ้นมาก