บทที่ 2502

ไหม้เค่อพูดด้วยความไม่พอใจ:"คุณทวด คนขับรถแท็กซี่คนนี้เลวมากๆ! ฉันให้เงินกับเขาไปตั้งสองพันหยวน เขากลับส่งพวกเรามาถึงหน้าประตูก็หายไปเลย ด้วยระยะทางประมาณนี้ ถ้านั่งรถแท็กซี่ทั่วไปก็คงไม่ถึงห้าสิบหยวน ถ้าให้เขาหนีไปแบบนี้ ไม่รู้ว่าในอนาคตเขาจะไปหลอกคนอื่นอีกมากน้อยแค่ไหน! ไม่ได้ ฉันต้องแจ้งตำรวจ!"

ไหม้เฉิงซินพยักหน้าและพูด:"คนขับรถแท็กซี่ก็ทำเกินไป แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปหาเรื่องกับเขา คุณต้องจำไว้ให้ดี ในชีวิตของคนนั้น สิ่งล้ำค่าที่สุดก็คือเวลา สำหรับคนที่ประสบความสำเร็จ เวลาคือสิ่งสำคัญที่สุด สำหรับคนขี้แพ้ เวลานั้นไม่มีค่าเลย "

ขณะพูด ไหม้เฉิงซินก็ถามเขา:"ถ้าตอนนี้คุณโทรไปแจ้งความกับตำรวจ งั้นพวกเราก็ต้องนั่งรอให้ตำรวจมาถึงที่นี่ หรือไม่พวกเราก็ต้องไปสถานีตำรวจด้วยตัวเอง เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราก็ต้องอธิบายเรื่องราวทั้งหมด และต้องนึกรูปลักษณ์ของคนขับรถแท็กซี่คนนั้นออกมา และต้องนึกป้ายทะเบียนรถแท็กซี่ด้วย ถ้าตำรวจจับเขาได้ ก็ต้องโทรเรียกพวกเราไปชี้ตัว และลงบันทึกประจำวัน การไปๆกลับๆแบบนี้ พวกเราคงต้องเสียเวลาไปครึ่งวัน"

"พูดกันตามตรง ตอนอยู่อเมริกา ถ้ามีใครขอให้ฉันไปช่วยดูฮวงจุ้ยหรือดูดวง เขาก็ต้องจ่ายเงินให้ฉันห้าหมื่นดอลลาร์ต่อชั่วโมง แต่พวกเราสองคนต้องเสียเวลาครึ่งวันกับคนขับแท็กซี่แบบนี้เพื่อเงินสองพันหยวน มันเป็นเรื่องที่ได้ไม่คุ้มเสียใช่ไหม?"

ไหม้เค่ออดไม่ได้ที่จะพูด:"คุณทวด ฉันอยากแจ้งความจับเขา ไม่ใช่เพราะเงินสองพันหยวน แต่ฉันอยากสอนบทเรียนให้เขา ทำให้เขารู้ว่าอยู่ในสังคมนี้ต้องมีความซื่อสัตย์ และต้องทำตามกฎหมาย! ถ้าทำแบบนี้ก็สามารถลดการทำเรื่องไม่ดีของเขาในอนาคตได้"

ไหม้เฉิงซินโบกมือและพูดอย่างจริงจัง:"ไหม้เค่อ ในเมื่อคุณให้ความสนใจกับวิชาฮวงจุ้ย และฉันก็หวังว่าคุณจะศึกษาวิชาฮวงจุ้ยอย่างลึกซึ้ง และคุณต้องจำเรื่องหนึ่งเอาไว้"

ไหม้เค่อรีบถามทันที:"คุณทวด คุณพูดมาเลย ฉันต้องจำเรื่องไหนเหรอ?"

ไหม้เฉิงซินพูดอย่างเคร่งขรึม:"คุณต้องจำเอาไว้ อย่าไปยุ่งเรื่องของชาวบ้าน และจำคำพูดนี้เอาไว้ ทุกบ้านกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเอง อย่าไปยุ่งกับน้ำค้างแข็งบนหลังคาของบ้านคนอื่น!"

ไหม้เค่อพูดอย่างตกตะลึง:"คุณทวด นี่ไม่ใช่คำพูดเสียดสีเหรอ?"

"พูดเสียดสี?"ไหม้เฉิงซินหัวเราะและพูด:"นี่คือปรัชญาอันแท้จริงของบรรพบุรุษเรา!"

"การกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเองเป็นเรื่องปกติและสมเหตุสมผล ไม่มีใครสามารถมาว่ากล่าวคุณได้ เพราะคุณกวาดหิมะหน้าบ้านตัวเอง"

"แต่ว่า ถ้าคุณไปช่วยคนอื่น งั้นฉันขอถามคุณหน่อย คุณจะช่วยใคร?"