บทที่ 2532

ในวันธรรมดา ความขมขื่นของเขาที่อยู่เต็มอกก็ไม่กล้าพูดออกไปข้างนอก ยังแกล้งทำท่าทางของผู้สูงส่งหลอกลวงคนอื่น แต่ตอนนี้กลับถูกหมอนี่เปิดเผยอย่างนึกไม่ถึง ก็ทำให้เขาเดือดเป็นฟืนเป็นไฟในทันที

เขารู้สึกว่าเย่เฉินไม่ได้มีความสามารถอะไรที่ดูดวงได้จริงๆ เขารู้สึกว่าเย่เฉินก็ตั้งใจอยากทำลายธุรกิจของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นยังอยากจะฉวยโอกาสเยาะเย้ยตัวเอง!

ดังนั้น เขาก็เยาะเย้ยในทันที และพูดอย่างเต็มไปด้วยความดูถูกว่า: “เหอะ! แกบอกว่าข้าลำบากทำงานหนักไปตลอดชีวิตเหรอ? ตลกสิ้นดีจริงๆ! บอกแกตามตรงนะ ตอนที่ข้ายังเป็นวัยรุ่นก็ได้รับอิสรภาพทางการเงินตั้งนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็มีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองไปตั้งนานแล้ว สามารถที่จะอยู่บ้านสุขสมกับภรรยาและมีความสุขของครอบครัวที่ได้อยู่รวมตัวกันทั่วหน้า เหตุผลที่อายุมากขนาดนี้ยังออกมาทำนายดวงชะตา ก็คืออยากจะโปรดสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากห้วงแห่งความทุกข์โดยทั่วกันเท่านั้นเอง!”

จากนั้น เขามองไปทางเฮ่อหยว่นเจียง แต่พูดด้วยน้ำเสียงที่บูดบึ้งเล็กน้อยว่า: “คุณพาวัยรุ่นที่คุยโวโอ้อวดอย่างไม่รู้สึกกระดากอายออกไปเถอะ เรื่องของคุณฉันอยากจะช่วยเหลือ แต่ดูเหมือนว่าคุณกับฉันจะไม่มีวาสนากันริงๆ ดังนั้นยังขอให้คุณจัดการเรื่องราวของตัวเองให้ดีๆด้วย”

เฮ่อหยว่นเจียงค่อนข้างวิตกกังวลในทันที กดน้ำเสียงให้ต่ำพูดกับเย่เฉินว่า: “เย่เฉิน เรื่องราวแบบนี้พวกเราไม่เชื่อ ก็อย่าลบหลู่ ยิ่งไปกว่านั้นพูดตามตรงนะห้าพันหยวนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ต่อให้ซื้อความสบายใจก็คุ้มค่า”

เย่เฉินโบกมือ มองไปทางชายชราคนนั้น และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ฉันว่าแกแก้มทั้งสองซูบผอมแต่คนแน่นหนา ดูไม่เหมือนคนที่มีความสุขเลย ยิ่งไปกว่านั้นรูปร่างหน้าผากก็ไม่เต็ม นี่เป็นตามฉบับของลูกน้อย ถึงขนาดโหงวเฮ้งใบหน้าไม่มีลูก แกบอกว่าแกลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง นี่จะเป็นไปได้ยังไง?”

ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ไอ้หนุ่ม แกความสามารถไม่เท่าคนอื่น เริ่มที่จะด่าคนอื่นด้วยคำถูกเหยียบหยามเหรอ? ข้ามีลูกชายมีลูกสาวสามคน หลานชายปู่หลานสาวปู่และหลานชายตาหลานสาวตารวมกันแล้วมีสิบสามคน แกกลับบอกว่าโหงวเฮ้งใบหน้าลูกน้อยไม่มีลูกเหรอ?! มีอย่างนี้ที่ไหนกันเนี่ย!”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย: “แกอย่าเพิ่งวิตกกังวลก่อน ฉันจะทำนายดวงชะตาให้แกนะ”

จากนั้น เขาหยิบเหรียญทองแดงห้าเหรียญนั้นแล้ว และโยนทิ้งอีกครั้ง

หลังจากนั้น เย่เฉินมองดูตำแหน่งหัวก้อยของเหรียญทองแดงหลายเหรียญนี้ และพูดอย่างราบเรียบว่า: “ในสัญญาลักษณ์แห่งการทำนายแสดงให้เห็นว่า แกดวงดาวโดดเดี่ยวเดียวดาย ลิขิตไว้ว่าไร้ทายาทสืบสกุล!”

หลังจากที่พูดจบ เย่เฉินมองดูเขา และถามอย่างจริงจังว่า: “ลูกชายลูกสาวหลายคนของแก หน้าเหมือนกับแกหรือเปล่า?”

ชายชรานิ่งอึ้งในทันที

ประโยคเดียวของเย่เฉิน ทิ่มแทงปมที่หลอกหลอนใจเขามานานหลายปีอยู่เสมอ

นั่นก็คือ ลูกชายลูกสาวทั้งหกคนของเขา ไม่มีคนไหนที่หน้าตาเหมือนกับเขาจริงๆ