บทที่ 2541

เมื่อเย่เฉินพูดว่าจะไปสนามบิน เฉินจื๋อข่ายพูดออกมาทันที “คุณชายจะไปตอนนี้เหรอครับ”

เย่เฉินพูดทันที “ถ้าไม่ไปตอนนี้ ยังจะรออะไรอีก เครื่องอาจขึ้นบินแล้ว หลังจาก 20 กว่านาที จะถึงสนามบินเมืองจินหลิง ถ้าเฮลิคอปเตอร์ช้าอีกนิดเดียว เครื่องบินคองคอร์ดต้องถึงก่อนแน่นอน”

เฉินจื๋อข่ายตั้งสติได้ เขายิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “ใช่ครับๆ ลืมไปเลยว่าเครื่องบินคองคอร์ด บินเร็วมาก คุณรอสักครู่นะครับ ผมจะไปเตรียมเฮลิคอปเตอร์เพื่อขึ้นบินครับ”

เมื่อพูดจบ เฉินจื๋อข่ายหยิบวิทยุสื่อสารบนโต๊ะ แล้วพูดทันทีว่า “ทีมเฮลิคอปเตอร์ รีบเตรียมตัว อีกห้านาที เตรียมบินไปสนามบินเมืองจินหลิง!”

ไม่นาน เย่เฉินได้ยินเสียงสตาร์ทเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ จากด้านบนของอาคาร

เฉินจื๋อข่ายรีบพูดว่า “คุณชาย ออกเดินทางได้แล้วครับ!”

“โอเค!” เย่เฉินลุกขึ้นยืนอย่างไม่ลังเล จากนั้นจึงเดินออกจากห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย

ห้องทำงานของเฉินจื๋อข่ายอยู่ชั้นบนสุด และลานจอดเฮลิคอปเตอร์ อยู่ข้างบนห้องทำงานของเขาพอดี หน้าประตูห้องทำงานมีลิฟต์ส่วนตัวอยู่ด้วย สามารถขึ้นไปบนตึกได้ทันที

เย่เฉินทำตามคำแนะนำของเฉินจื๋อข่าย เขาขึ้นลิฟต์ส่วนตัวมาด้านบนตึก ตอนนี้เฮลิคอปเตอร์ สตาร์ทเครื่องเตรียมขึ้นบิน

เจ้าหน้าที่เฮลิคอปเตอร์คนหนึ่งเปิดประตูให้ และยืนอย่างสุภาพอยู่ด้านข้าง เย่เฉินเดินขึ้นไป โดยไม่ลังเล คิดไม่ถึงว่าเฉินจื๋อข่ายจะขึ้นมาด้วย

เย่เฉินพูดว่า “เหล่าเฉิน นายไม่ต้องมาส่งฉัน”

เฉินจื๋อข่ายรีบพูดว่า “คุณชาย ผมไม่ได้มาส่งคุณ ผมจะไปกับคุณด้วย!”