บทที่ 2544

เฮ่อหยว่นเจียงไม่รู้แผนของเย่เฉิน

เมื่อเขาได้ยินว่าเย่เฉินจะใช้เงินแก้ปัญหา เขาแอบรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

เดิมที เขาหวังว่าสถานทูตอเมริกาจะใช้เงินไถ่คนออกมา แต่สถานทูตอเมริกามีท่าทีดึงดัน ไม่มีช่องว่างให้ฝ่ายค้านได้เจรจาเลยสักนิด

ตอนนี้เย่เฉินจะใช้เงินไถ่คนออกมา แทนสถานทูตอเมริกา เขาคิดว่าฝ่ายค้านพอใจกับความปรารถนาสำคัญ ต้องทำตามที่สัญญาเอาไว้แน่นอน

ดังนั้น เขาจึงพูดกับเย่เฉินอย่างซาบซึ้ง “เย่เฉิน งั้นฝากคุณด้วยนะ!”

เย่เฉินยิ้มบางๆ และพูดว่า “ด็อกเตอร์เฮ่อวางใจได้เลย เครื่องใกล้จะขึ้นแล้ว ผมขอวางสายก่อนนะ”

เฮ่อหยว่นเจียงรีบพูดว่า “ได้ๆๆ งั้นผมจะรอคุณกลับมาอย่างปลอดภัย!”

เมื่อวางสาย เย่เฉินนั่งอยู่ในเครื่องบินคองคอร์ดเรียบร้อยแล้ว เขากับเฉินจื๋อข่ายรัดเข็มขัด ตามคำแนะนำของพนักงานบนเครื่องบิน จากนั้นเครื่องบินเคลื่อนตัวไปสุดรันเวย์ และค่อยๆ บินขึ้นสู่ท้องฟ้า

จุดเด่นหลักของเครื่องบินคองคอร์ดคือ บินเร็ว บินสูง มันบินได้สูงถึง 18,000 เมตร เป็นความสูงที่น่าตกตะลึง

หลังจากเครื่องบิน บินถึงระดับความสูงที่คาดการณ์เอาไว้ มันเริ่มบินแบบความเร็วเหนือเสียง

เย่เฉินนอนพักสายตาอยู่บนเก้าอี้ชั้น First Class บนเครื่องบิน ส่วนเฉินจื๋อข่ายที่อยู่ข้างๆ เหมือนจะตื่นเต้น เขาหยิบมือถือ ใช้เครือข่ายดาวเทียมราคาแพงเพื่อสื่อสารกับผู้อื่น พลางใช้ปากกาเขียนลงบนสมุดเล่มเล็กๆ ไม่หยุด

เมื่อบินมาได้ครึ่งทาง เย่เฉินลืมตามองเขา แล้วถามอย่างแปลกใจว่า “เหล่าเฉิน นายวาดอะไรน่ะ”