บทที่ 2546

ตอนนี้ข้างล่างบันได มีชายวัยกลางคนหน้าตาจีนๆ ยืนอยู่อย่างนอบน้อม รอเย่เฉินกับเฉินจื๋อข่ายลงมา เขารีบก้าวเข้ามา แล้วโค้งอย่างสุภาพ “สวัสดีครับคุณชาย ยินดีต้อนรับสู่เบรุตครับ”

เย่เฉินมองอีกฝ่ายอย่างประเมิน ชายวัยกลางอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเฉินจื๋อข่าย อายุประมาณ 30 กว่าปี ภาษาจีนของเขาเป็นมาตรฐานมาก ไม่เหมือนคนเชื้อสายจีน ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศมานาน

ดังนั้น เขาจึงเอ่ยถามว่า “คุณคือคนของตระกูลเย่เหรอ”

อีกฝ่ายรีบพูดว่า “ใช่ครับคุณชาย ผมเป็นโฆษกตระกูลเย่ในตะวันออกกลางครับ ผมชื่อหานกวางเย่า คุณท่านให้ผมบินมาจากซาอุดิอาราเบีย เพื่อช่วยคุณติดต่อ และให้ความช่วยเหลือเท่าที่จะช่วยได้ครับ”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ จากนั้นจึงถามเขาว่า “สถานการณ์ที่ซีเรียเป็นยังไงบ้าง”

หานกวางเย่าอธิบายว่า “ตอนนี้ฝ่ายค้านซีเรียยังคงถกเถียงกับสถานทูตอเมริกา แต่ครั้งนี้ท่าทีของสถานทูตอเมริกาแน่วแน่มาก ไม่มีท่าทีประนีประนอมแม้แต่น้อย ดังนั้นผมเดาว่า อีกไม่นานพวกเขาคงหมดความอดทน”

เย่เฉินถามต่อว่า “สถานทูตอเมริกาไม่ต้องการแทรกแซงเรื่องนี้ หรือแอบวางแผนอะไรอย่างอื่นกันแน่”

หานกวางเย่าพูดอย่างเหนื่อยใจ “ตอนนี้เหมือนไม่ต้องการแทรกแซงเรื่องนี้ เหตุผลเพราะว่าหลายปีก่อนหน้านี้ พวกเขาลงทุนลงแรงเจรจา แต่ก็ไม่ได้ผลดีเท่าไร ตอนนี้หลังจากถอนทหารออก จึงไม่อยากเข้ามาเกี่ยวข้องอีก”