บทที่ 2592

สิ่งนี้ทำให้ในใจของเขารู้สึกวิกฤติเล็กน้อย

ปราณทิพย์ของอย่างนี้ จะใช้งานเร็วมาก แต่เมื่อต้องสะสมกลับไม่ง่ายขนาดนั้น

ถ้าไม่มีวิธีเห็นผลที่สามารถเสริมสร้างปราณทิพย์ได้ จากนี้ไปเกรงว่าจะยากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ในสมองของเขาก็อดไม่ได้ ที่จะหวนนึกถึงเนื้อหาของ《ตำราเก้าเสวียนเทียน》

ใน《ตำราเก้าเสวียนเทียน》 มีการบันทึกเม็ดยาชนิดหนึ่งที่สูงส่งกว่ายาอายุวัฒนะ เรียกว่ายาเสริมชี่ปราณ

อย่าเห็นว่าชื่อยาเสริมชี่ปราณจะสู้ยาอายุวัฒนะไม่ได้ แต่ยาชนิดนี้ กลับดีกว่ายาอายุวัฒนะมาก

ยาอายุวัฒนะสามารถทำให้คนธรรมดาอายุยืน ฟื้นจากความตาย แต่กลับไม่มีปราณทิพย์ เนื่องจากปราณทิพย์เป็นพลังงานบริสุทธิ์ระหว่างโลกและสวรรค์ เป็นหนึ่งในพลังงานที่ทรงพลังที่สุด ยาอายุวัฒนะไม่สามารถเทียบกับปราณทิพย์ได้

แต่ว่า ยาเสริมชี่ปราณกลับเป็นยาที่มีปราณทิพย์อยู่ในนั้น

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นยาที่มีปราณทิพย์ เป็นระดับขั้นพื้นฐานที่สุด แต่วัตถุดิบที่จำเป็นทั้งหมดของมัน ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่พบได้ยาก โดยไม่มีข้อยกเว้น

หนึ่งในนั้นที่มีความต้องการสูงที่สุด ก็คือเห็ดหลินจือต้องมีอายุอย่างน้อยพันปีขึ้นไป โสมหิมะพันปีขึ้นไป รวมถึงแอมเบอร์กริสที่มีอายุหมื่นปีขึ้นไป

เห็ดหลินจือพันปีจะหาง่ายไหมไม่รู้ แต่โสมหิมะพันปี เย่เฉินมีอยู่รากหนึ่ง ตอนนั้นเว่ยเลี่ยงถูกพ่อผู้ให้กำเนิดของตัวเองรวมถึงพี่ชายต่างแม่บีบคั้นในตระกูลเว่ย เพื่อที่จะยืนหยัดอยู่ในตระกูลเว่ยอย่างมั่นคง เขาเอาโสมหิมะพันปีที่แม่ของเขาให้มอบให้กับตนเอง โสมหิมะรากนั้นตัวเองเก็บรักษามาตลอดไม่เคยใช้

แต่ว่า แอมเบอร์กริสที่มีอายุหมื่นปีขึ้นไป เป็นอะไรที่ทำให้คนเครียดจริงๆ

อย่างที่เราทุกคนทราบกันดีว่า แอมเบอร์กริสคือสิ่งที่หลั่งออกจากร่างกายของวาฬหัวทุย มันเป็นวัตถุดิบที่ดีที่สุดสำหรับน้ำหอม และยังเป็นยารักษาโรคอีกด้วย

การซื้อแอมเบอร์กริสไม่ใช่ปัญหา มีเงินก็สามารถซื้อได้แล้ว

แต่ จะซื้อแอมเบอร์กริสที่มีอายุนับหมื่นปี กลับเป็นเรื่องที่เหมือนเพ้อฝัน

เพราะ วาฬหัวทุยไม่มีอายุนับหมื่นปี มีอายุขัยมากสุดเจ็บปีก็สุดๆแล้ว เมื่อย้อนเวลากลับไป แอมเบอร์กริสหมื่นปีที่แล้ว งั้นก็ต้องกลายเป็นสิ่งนั้นก่อนที่วาฬหัวทุยจะตายไปก่อนหนึ่งหมื่นปีที่แล้ว