บทที่ 2612

ในที่สุดซูโสว่เต้าก็โล่งใจแล้ว

สำหรับเขา ขอเพียงแค่ไม่ไปแอฟริกา โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถพอถูๆไถๆได้

แม้ว่าจะเป็นพม่าหรือกัมพูชา สภาพและความปลอดภัยทุกด้านดีกว่าในแอฟริกา

ครั้นแล้ว เขารีบถามว่า: “คุณเย่ สรุปว่าคุณจะพาฉันไปที่ไหน?”

เย่เฉินยิ้มเบาๆ พูดออกมาเบาๆคำว่า: “ซูเรีย!”

เมื่อซูโสว่เต้าได้ยินคำนี้ รู้สึกมีเสียงหนักอึ้งอยู่ในหัว มีแรงมหาศาลกระทบหน้าผาก

เขาพึมพำในใจที่สั่นคลอน: "ซูเรีย?! ที่นั่นกำลังทำสงครามกันไม่ใช่เหรอ?! ไปที่แบบนั้นในตอนนี้ สามารถรับประกันความปลอดภัยได้หรือเปล่า?”

ซูจือหยูเอ่ยปากอย่างเคร่งเครียด: “ผู้มีพระคุณ สถานการณ์วุ่นวายในซีเรีย ไม่เพียงแต่มีการต่อต้านและกองกำลังติดอาวุธอื่นๆ ในประเทศเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าสหรัฐฯ จะมีการปฏิบัติการทางทหารบ่อยครั้งด้วย มันอันตรายเกินไป เปลี่ยนที่อื่นได้ไหม?”

เย่เฉินส่ายหัว: “ไม่ต้องเปลี่ยนแล้ว ไปซีเรียนั่นแหละ”

ซูรั่วหลีเห็นซูโสว่เต้าเครียดมาก ก็เลยกล่าวปลอบใจ: “คุณก็ไม่ต้องกังวลเกินไป แม้ว่าสถานการณ์ในซีเรียจะค่อนข้างปั่นป่วน แต่ดามัสกัสซึ่งเป็นเมืองหลวงค่อนข้างปลอดภัย ฝ่ายต่อต้านและกองกำลังติดอาวุธอื่นๆ ไม่ได้โจมตีที่นั่น”

ขณะที่พูด เธอก็พูดเสริมอีกว่า: “ดามัสกัสมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน และความก้าวหน้าทันสมัยก็ค่อนข้างดี ท้ายที่สุด GDP ต่อหัวของซีเรียก็ไม่ถือว่าต่ำ”

ซูโสว่เต้าได้ยินดังนั้น ก็ค่อยโล่งใจหน่อย แม้ว่าเขาจะไม่เคยไปดามัสกัส แต่พอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกดี