บทที่ 2620

ซูจือหยูรีบกล่าว: “ผู้มีพระคุณ คุณจะทิ้งช่องทางการติดต่อไว้ได้ไหม?”

ตู้ไห่ชิงเห็นลูกสาวรวบรวมความกล้าหาญ ขอช่องทางการติดต่อจากเย่เฉิน กังวลว่าเย่เฉินจะปฏิเสธ ก็รีบพูดเสริมไปว่า: “อ๋อจริงสิ! เย่เฉิน คุณก็ทิ้งช่องทางการติดต่อให้เราหน่อยเถอะ ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไรเราก็จะได้ติดต่อกัน”

เย่เฉินเห็นตู้ไห่ชิงผู้อาวุโสคนนี้เอ่ยปากแล้ว ก็ไม่ได้ปฏิเสธ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกล่าวว่า: “งั้นเราเพิ่มเพื่อนในวีแชทกันเถอะ มีอะไรก็ส่งข้อความติดต่อได้”

ซูจือหยูกล่าวอย่างเก้ๆกังๆว่า: “ผู้มีพระคุณ โทรศัพท์ของฉันและแม่ถูกคุณเอาไปแล้ว...”

เย่เฉินพยักหน้า กล่าว: “เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวฉันจะให้เหล่าเฉินจัดหาคนไปส่งพวกคุณกลับ จากนั้นก็ให้พวกเขาเอาวีแชทของฉันให้คุณ”

ซูจือหยูดีใจ รีบพูด: “งั้นก็รบกวนผู้มีพระคุณแล้วล่ะ!”

ตู้ไห่ชิงในตอนนี้คิดอะไรออก และพูดว่า: “จริงสิเย่เฉิน ในการประมูลครั้งก่อน คนที่เสนอราคากับฉันเพื่อที่จะซื้อสนามหญ้าเล็กๆที่พ่อฉันอาศัยอยู่ก็คือคุณใช่ไหม?”

เย่เฉินยิ้มกล่าว: “ถูกต้อง ผมเอง”

ตู้ไห่ชิงถามด้วยความสงสัย: “งั้นทำไมสุดท้ายถึงยอมให้ฉันล่ะ?”

เย่เฉินยักไหล่ กล่าว: “ผมคิดว่าท่านอาจจะต้องการบ้านหลังนั้นมากกว่า”

ตู้ไห่ชิ้งยิ้มอย่างทอดถอนใจเล็กน้อย กล่าว: “ขอบคุณที่คุณยอมตัดใจทิ้งไปนะ”

“ก็ควรจะเป็นอย่างนั้นครับ”

...

หลังจากอำลาตู้ไห่ชิงและซูจือหยูชั่วครู่ เย่เฉินก็พาซูรั่วหลีออกจากห้องของแม่และลูกสาว