บทที่ 2638

เฮ่อจือชิวแต่งกายด้วยชุดกระโปรงสั่งตัดของชาแนล ถุงน่องซับในและรองเท้าหนังสีขาว คนทั้งคนให้ความรู้สึกสูงส่งสุภาพ

ที่จริงกระโปรงชุดนี้ของเธอ เจ้าหญิงสามัญชนผู้เป็นที่นิยมของยุโรปเคยใส่ต่อหน้าที่สาธารณะในช่วงก่อน ทั้งเสริมสร้างบุคลิกภาพและดูมีรสนิยมที่ดี

ทว่า ใครจะรู้ ภายใต้การแต่งกายอันสุภาพและสูงส่งของเฮ่อจือชิวจะเป็นชุดชั้นในที่เธอรู้สึกเขินอายสุดๆ

เย่เฉินจะไปรู้สถานการณ์เช่นนี้ได้ยังไงกัน เขาเห็นเธอแต่งตัวดูดีสุดๆแล้วอดพูดขึ้นมาอย่างได้ใจไม่ได้ “โอ๊ย ดูท่าฉันนี่รสนิยมไม่เลวเลยนะ ชุดนี้เหมาะกับเธอมาก ดูแล้วไซส์พอดีด้วย!”

เฮ่อจือชิวหน้าแดงไปถึงคอในบัดดล

เธอคิดในใจ “ด้านนอกเหมาะจริงๆนั่นแหละ แต่ด้านในไม่เหมาะเลยสักนิด ไม่รู้จริงๆว่าคุณตั้งใจหรือไม่ตั้งใจกันแน่ ถ้าไม่ตั้งใจว่าไปอย่าง แต่ถ้าตั้งใจ คุณนี่ช่างมีรสนิยมที่เลวร้ายจริงๆ!”

“อีกอย่าง ชุดท่อนบนเล็กไปอย่างชัดเจน ฉันโดนรัดจนแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว”

ทว่า คำพูดแบบนี้เธอไม่มีทางพูดออกมาเด็ดขาด

ดังนั้น เธอจึงได้แต่พยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วนพร้อมบอก “ต้องให้คุณเย่ลำบากซะแล้ว ทั้งเสื้อและรองเท้าพอดีตัวเลยค่ะ”

เย่เฉินพยักหน้า นึกสงสัยในใจเหมือนกัน เสื้อผ้าและรองเท้าพอดีตัว แล้วชุดชั้นในล่ะพอดีตัวมั้ย

แต่คำถามแบบนี้จะถามก็ไม่ได้ จึงได้แต่เปลี่ยนประเด็นและพูดกับเธอ “นี่ก็สายแล้ว เราไปกันเถอะ”

“ค่ะ!” เฮ่อจือชิวพยักหน้าเบาๆ

เย่เฉินสั่งให้เฉินจื๋อข่ายส่งกุญแจรถมาดอกหนึ่ง ตัวเองขับโรลส์-รอยซ์ของป๋ายจินฮ่านกงพาเฮ่อจือชิวไปที่มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง

ระหว่างทาง เฮ่อจือชิวมองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น โดยเฉพาะเมื่อมาถึงศูนย์กลางของเมือจิงหลิงแล้วเธอเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ “จินหลิงเป็นแค่เมืองชั้นสองทำไมถึงเติบโตได้มากขนาดนี้กัน? ดูแล้วไม่ต่างอะไรจากเมืองใหญ่ระดับชาติเลยนะคะ…..”