บทที่ 2645

บทที่ 2645

เย่เฉินรู้ว่าเย่อหย่วนเงียงเป็นคนที่มีการศึกษาสูง และคนที่มีความรู้สูงก็มักจะคิดว่าตัวเองสูงส่ง ดังนั้นพวกเขาจึงมีอคติในการมองคน

ประเภทหงห้

ยังดีที่เฮ่อหย่วนเจียงไม่ได้อคติมากกับเรื่องนี้ หลังจากได้ยินคำพูดแนะนำของเย่เฉินแล้ว เขาก็วางอคติของตัวเองลง

เย่เฉินยืนขึ้นมาทันทีและพูดกับพ่อลูกคู่นี้ว่า:”คุณอาเฮ่อ งือชิว พวกเราไปกันเถอะ”

เฮ่อหย่วนเจียงพยักหน้าและยืนขึ้นหันที เฮ่องื่อชิวโดนชุดชั้นในรัดจนทนไม่ไหมมานานแล้ว เธอรอแทบไม่ไหวและรับยืนขึ้นทันที

เพราะการนั่งอยู่บนโซฟา ทำให้ชุดชั้นในรัดเธอจนรู้สิกอึดอัดและหายใจไม่ออก

อันที่จริงเธออยากจะยืนตั้งนานแล้ว แต่พ่อกับเย่เฉินยังนั่งอยู่ เธอก็ไม่อยากยื่นโง่ๆอยู่คนเดียว ตังนั้นเธอก็เลยกัดฟันและทนนั่งอยู่บน

โซฟา

แต่เช่อจื่อซิวคาดคิตไม่ถึงจริงๆ ในขณะที่เธอยืนขึ้น เนื่องจากเธอใช้แรงพยุงร่างกายตัวเองมากจนเกินไป จๆเธอก็รู้สึกว่าตะขอของซุต

ชั้นในที่อยู่ด้านหลังของเธอก็หลุดออกจากกัน!

ยางยืตของชุตชั้นในที่รัตจนแน่นด้ตังและหลุตออกทันที ทำให้เช่อจือซิกรีตร้องตัวยความตกใจทันที!

“โอ๊ย!”

เฮ่อหย่วนเจียงริบถามด้วยความเป็นห่วง”จื่อซิว เธอเป็นอะไรเหรอ?’

เฮ่อจือซิวในเวลานี้ขายขี้หน้ามากๆจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนิ

เธอจะกลำพูดได้ยั่งไง ตะขอชุดซั่นในของตัวเอง โดนเธอปิดตัวจนหลุดออกจากกัน?

เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่น่าอายมากๆ

ดังนั้น เธอก็เลยพูดด้วยความจำใจว่า”อ ฉันไม่เป็นไร เมื่อสักครูฉันยืนขึ้นและใช้แรงมากไปหน่อบ ทาให้ฉันรู้สึกเวียนห้ว”