บทที่ 2656

เย่โจงฉวนคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เฉินจะยอมรับอย่างง่ายดายแบบบนี้

การเปิดเผยกะทันหันแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจและทำตัวไม่ถูก

ผ่านไปสักพัก เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูด:"เฉินเอ๋อ คุณเลอะเลือนไปแล้ว!"

เย่เฉินขมวดคิ้ว:"ฉันเลอะเลือนยังไง?"

เย่โจงฉวนถอนหายใจ:"คุณเลอะเลือนตรงที่คุณไม่ควรลงมือจับตัวซูโสว่เต้า! คุณคิดดูสิ เขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูลซู เขาหายตัวไปจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง พวกเราตระกูลเย่ไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้เหรอ?"

เย่เฉินถามกลับ:"ทำไม? ซูเฉิงเฟิงโทรหาคุณเหรอ?"

"ใช่!"เย่โจงฉวนพูดด้วยสีหน้าโศกเศร้า:"ซูเฉิงเฟิงโทรศัพท์มาด่าฉัน บอกว่าจะทำสงครามกับตระกูลเย่ให้ถึงที่สุด! คุณรู้หรือเปล่า พวกเราทั้งสองตระกูลด่ากันตลอดแต่ไม่เคยลงมือต่อสู้กันจริงๆ ครั้งนี้พวกเราทำผิดกฎ ตระกูลซูต้องตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่งแน่นอน ถ้าทำเรื่องนี้ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ พวกเราจะเป็นฝ่ายผิด และพวกเราไม่มีเหตุผลพอที่จะยืนยันความบริสุทธิ์!"

เย่เฉินหัวเราะ:"คุณโทรมาก็เพื่อพูดเรื่องนี้เหรอ?"

เย่โจงฉวนได้ยินน้ำเสียงดูถูกจากคำพูดของเย่เฉิน เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง:"เฉินเอ๋อ ฉันรู้ว่าคุณอารมณ์ไม่ดี และคุณก็ไม่ยอมอดทนกับเรื่องพวกนี้ด้วย แต่ทำเรื่องอะไรก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย! ตอนนี้ลงมือจับตัวซูโสว่เต้า มันไม่สามารถทำให้ตระกูลซูได้รับความเสียหายจริงๆเลย เพราะผู้ชายคนนี้ไม่มีอำนาจและเป็นหุ่นเชิดของพ่อเขา เขาเป็นแค่สัตว์นำโชคเท่านั้น คุณจับตัวเขาไว้ก็ไม่มีประโยชน์? แต่เรื่องนี้กลับเป็นข้ออ้างให้ตระกูลซูมากลั่นแกล้งพวกเรา!"

เย่เฉินพูดเบาๆ:"ฉันจับตัวเขาไว้ ฉันไม่ได้ทำเพื่อตระกูลเย่ แต่ฉันต้องการให้เขาต้องชดใช้กันเรื่องในอดีตที่เขาก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ สมัยนั้นเขากลั่นแกล้งพ่อของฉัน ฉันก็ต้องกลั่นแกล้งเขาคืน และยังไม่เพียงจะลักพาตัวเขาเท่านั้น รอให้ถึงพิธีไหว้บรรพบุรุษ ฉันจะพาเขาไปคุกเข่าขอโทษต่อหน้าหลุมฝังศพของพ่อแม่ เพื่อให้เขายอมรับความผิดของตัวเอง!"