บทที่ 2662

เฉินจื๋อข่ายรู้ดีว่าคนที่เย่เฉินให้ตนเองไปเชิญมาก็คือซูรั่วหลีซึ่งรออยู่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงนานแล้ว

ดังนั้น เขาจึงกล่าวด้วยความนอบน้อมทันทีว่า “คุณชาย กรุณารอสักครู่ ผมจะไปเชิญเดี๋ยวนี้ครับ!”

เมื่อเห็นว่าเฉินจื๋อข่ายเดินออกไปแล้ว เหออิงซิ่วยิ่งรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

เธอนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าตนเองและคุณชายตระกูลเย่คนนี้จะมีเพื่อนเก่าคนเดียวกัน

เพราะอย่างไรเสียวันนี้ตนเองเพิ่งเห็นเขาเป็นครั้งแรก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชื่ออะไร และยิ่งไม่รู้ด้วยว่าเขาเป็นคุณชายสายไหนของตระกูลเย่

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านี้ เพราะเธอรู้ดีว่า ขอแค่ตนเองอดทนรอไม่กี่นาที คำตอบก็จะถูกเปิดเผยเอง

ขณะนี้ ซูรั่วหลีกำลังรออยู่ในห้องอย่างใจจดใจจ่อ

ตั้งแต่เย่เฉินตัดสินใจที่จะให้เธอพบกับแม่ของตนเอง เธอก็ตั้งหน้าตั้งตารอการมาถึงของแม่มาโดยตลอด

อย่างไรก็ตาม เย่เฉินไม่ได้ติดต่อสื่อสารกับเธอถึงความคืบหน้าของเรื่องนี้ตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าเมื่อไรแม่จะมาถึงเมืองจินหลิง

ขณะที่เธอกำลังคิดเรื่องนี้ เฉินจื๋อข่ายก็กดกริ่ง

ซูรั่วหลีรีบไปที่ประตู จากนั้นก็เปิดประตู เมื่อเห็นเฉินจื๋อข่าย เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ผู้จัดการทั่วไปเฉิน แม่ของฉันมาหรือยัง?”

เฉินจื๋อข่ายพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “คุณผู้หญิงเหอมาถึงแล้ว ตอนนี้เธออยู่ในห้องทำงานของผม และกำลังสนทนากับคุณชายอยู่ คุณชายขอให้ผมมาเชิญคุณไป”

ซูรั่วหลีกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “งั้นรีบพาฉันไปที่นั่นเร็ว!”

เฉินจื๋อข่ายกล่าวว่า “คุณหนูซู โปรดตามผมมา”