บทที่ 2664

เหออิงซิ่วตามหาซูรั่วหลีมานานแล้ว ถึงแม้เธอจะไม่เคยยอมแพ้ แต่ลึก ๆ ในใจยังคงรู้สึกว่าโอกาสที่จะหาลูกสาวเจอนั้นน้อยมาก

จนกระทั่งในใจของเธอได้ยอมรับความจริงที่ว่าลูกสาวของตนเองนั้นตายไปแล้ว แต่แรงผลักดันหลักที่เกิดจากความรักของแม่ที่อยู่ลึกลงไปในใจของเธอ กระตุ้นให้เธอตามหาต่อไป เพราะนี่เป็นปัจจัยเดียวที่ทำให้เธอมีชีวิตอยู่ได้

ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ เหออิงซิ่วรู้สึกว่าขอแค่ลูกสาวยังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าตนเองจะแลกด้วยอะไร ตนเองก็รับได้ แม้ว่าลูกสาวของตนเองจะบาดเจ็บและเป็นอัมพาต ขอแค่ลูกสาวยังมีชีวิตอยู่ เธอก็พอใจแล้ว

อย่างไรก็ตาม แม้แต่ฝันเธอยังไม่กล้าที่จะฝัน ตอนนี้ไม่เพียงแต่ลูกสาวยืนอยู่ต่อหน้าเธอด้วยสภาพที่ไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย กระทั่งแม้แต่ผลการฝึกฝนก็ทะลวงก้าวหน้าไปมาก

นี่เป็นทุกขลาภ และเป็นเพราะหายนะจากการถูกตามฆ่า จนทำให้ได้รับโชค!

แค่สามารถทะลวงเส้นเริ่นได้สำเร็จ คือจุดสูงสุดที่ตลอดชีวิตของยอดฝีมือศิลปะการต่อสู้มากมายไม่กล้าคาดหวังว่าจะสามารถไปถึง!

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง การทะลวงเส้นเริ่นได้สำเร็จ อย่างน้อยก็จะทำให้ผลการฝึกฝนของซูรั่วหลี ก้าวกระโดดข้ามไปห้าถึงหกสิบปีจากความเร็วในการฝึกปกติ

ดังนั้นลูกสาวโชคดีมากขนาดนี้ เธอในฐานะแม่จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร

คุณชายเย่คนที่อยู่ตรงหน้า เป็นคนช่วยชีวิตลูกสาวของตนเองไว้ และทำให้ผลการฝึกฝนของลูกสาวตนเองก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ดังนั้นในส่วนลึกในใจของเหออิงซิ่ว กระทั่งเต็มใจที่จะใช้ชีวิตของตนเองเพื่อตอบแทนบุญคุณที่ยิ่งใหญ่ของเย่เฉิน

เมื่อเย่เฉินเห็นเหออิงซิ่วคุกเข่าต่อหน้าตนเอง เขากำลังจะก้าวเดินออกไปช่วยพยุง ซูรั่วหลีก็รีบคุกเข่าอยู่ข้างแม่ทันที