บทที่ 2678

ตอนเย็นท้องฟ้าเริ่มมืดลง

รถโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน คันหนึ่งกำลังแล่นไปด้วยความเร็วบนทางด่วนในเมืองจินหลิง

คนที่ขับรถเป็นลูกน้องของเฉินจื๋อข่าย

เฉินจื๋อข่ายนั่งคู่กับคนขับ

โดยมีตู้ไห่ชิงและซูจือหยูสองแม่ลูกนั่งอยู่แถวหลัง

เฉินจื๋อข่ายที่นั่งคู่กับคนขับมองแผนที่นำทาง และกล่าวกับทั้งสองคนว่า “พวกคุณสองคนโปรดรอสักครู่ พวกเราอยู่ห่างจากจุดหมายไม่ถึงสิบนาที เมื่อไปถึงที่นั่น พวกคุณสองคนสามารถติดต่อคนในครอบครัวได้”

ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุจนถึงตอนนี้เวลาผ่านไปนานแล้ว สิ่งที่พวกเธอกลัวที่สุดคือทำให้สมาชิกในครอบครัวกังวลมากเกินไป ดังนั้นตอนนี้พวกเธอแทบรอไม่ไหวที่จะบอกให้คนในครอบครัวรู้ว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเฉินจื๋อข่ายกล่าวว่าต้องรออีกสิบนาที ทั้งสองจึงไม่ได้ถามอะไรอีก

หลายวันก็รอมาแล้ว ให้รออีกสิบนาทีก็รอได้อยู่แล้ว

ขณะนี้ ตู้เจิ้นหัวพ่อของตู้ไห่ชิง กำลังประชุมกับลูกชายและลูกสาวของตนเองอยู่ที่บ้านหลังเก่าในเมืองจินหลิง

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลังจากที่พวกเขามาจากเย่นจิง ก็เริ่มทำการค้นหาเบาะแสของตู้ไห่ชิงและซูจือหยูมาตลอด

เช่นเดียวกับตระกูลซู พวกเขาใช้คนทั้งหมดที่สามารถใช้ได้ แต่ไม่พบเบาะแสอะไรของสองแม่ลูกเลย