บทที่ 2711

เว้นแต่ให้เขาเห็นด้วยตาตนเอง ถึงขึ้นสัมผัสด้วยตาตนเอง

มิฉะนั้น จะพูดอะไรมันก็ไม่มีความหมาย

เหออิงซิ่วรีบพูดว่า:"พ่อ อย่ารีบตอบตกลงก่อน แม้ว่าพ่อจะตอบตกลงแล้วก็อย่าพาทั้งตระกูลไปทันที พ่อรอหนูหน่อย หนูมีเรื่องสำคัญจะบอกพ่อแบบเห็นหน้ากัน พรุ่งนี้หนูจะกลับแต่เช้า และอาจจะไปถึงที่นั่นในตอนบ่ายโดยเร็วที่สุด!"

เหอหงเซิ่งพูดว่า:"อิงซิ่ว พ่อตอบตกลงกับซูอานสุ้นแล้ว บางทีตอนนี้เขาอาจจะบอกสถานการณ์กับคุณท่านใหญ่ซูแล้วก็ได้"

เหออิงซิ่วรีบพูดว่า:"ตอบตกลงแล้วก็ไม่เป็นไร ตระกูลซูสามารถทรยศเลือดเนื้อของตัวเองได้ ถ้าเรากลับคำแล้วยังไงล่ะ? ที่สำคัญเรื่องที่หนูอยากจะรายงานให้พ่อรู้นั้น เกี่ยวข้องกับอนาคตของตระกูลเหอ ไม่ว่ายังไงพ่อก็ต้องฟังหนูรายงานให้จบก่อน แล้วตัดสินใจใหม่!"

เหอหงเซิ่งพูดอย่างจริงจังว่า:"อิงซิ่ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทำตามอารมณ์ เราต้องคำนึงถึงสถานการณ์ส่วนรวม เราต้องให้ตระกูลเหอสูงขึ้นและไกลออกไป และห้ามถูกความเกลียดชังเล็กน้อยมาบังสายตาได้ !"

เหออิงซิ่วร้อนรนเล็กน้อยและโพล่งออกมา:"พ่อ! สิ่งที่หนูจะพูดนั้น ไม่เกี่ยวข้องกับรั่วหลี ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะเงื่อนไขที่คุณชายเย่ให้มา มันดีกว่าตระกูลซูมากๆ! ถ้าพ่อเชื่อใจหนู ก็รอจนกว่าหนูจะกลับไป แล้วค่อยตัดสินใจขั้นสุดท้าย!"

เหอหงเซิ่งพูดอย่างลำบากใจ:"แต่พ่อตอบตกลงกับซูอานสุ้นแล้วว่า พรุ่งนี้เช้า รถบัสอาจจะหยุดที่ประตูตระกูลเหอตอนสิบโมงแล้วก็ได้ ถ้าตอนนั้นพ่อยื้อโดยไม่มีเหตุผล มันก็คือการหักหน้าคุณท่านใหญ่ซูไม่ใช่เหรอ? ถ้าเขาโกรธ ทั้งตระกูลเหออาจจะได้รับผลกระทบกันหมด! "