บทที่ 2723

“จริงหรอคะพ่อ！ดีจัง！มันดีมาก……จริงๆค่ะ！”

เหออิงซิ่วที่ได้ยินแบบนั้น ถึงกับตื่นเต้นมาก เมื่อเห็นว่าพ่อมีท่าทางกระปรี้กระเปร่า จึงรู้สึกดีใจมาก ชั่วพริบตาเดียวน้ำตาก็เอ่อล้นออกมา

เธอรู้ดี การบุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สี่ เป็นความหวังสูงสุดของพ่อ

เดิมที รวมถึงพ่อและคนอื่นๆต่างคิดว่าวันนี้จะไม่มีวันมาถึง แต่คิดไม่ถึงว่า วันนี้จะเกิดขึ้นจริงๆ！

เหออิงซิ่วน้ำตาไหลรินออกมา เหอหงเซิ่งเองก็ดวงตาเปียกชื้น

เขาพูดอย่างสะอึกสะอื้นว่า“คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าฉันเหอหงเซิ่งจะมีวันที่บุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่สี่สำเร็จ ในที่ก็ไม่ทำให้บรรพบุรุษตระกูลเหอของเราผิดหวัง……”

พูดจบ เขาก็รู้สึกตื่นเต้น และซาบซึ้งมากยิ่งขึ้น

เหออิงซิ่วรีบถามขึ้นมาว่า“พ่อคะ ตอนนี้เส้นลมปราณเส้นที่สี่ของพ่อบุกทะลวงไปกี่เปอร์เซ็นต์แล้วคะ？！”

เหอหงเซิ่งกล่าว“บุกทะลวงไป10% แต่อนาคตจะต้องมีโอกาสทำให้สูงขึ้นอย่างแน่นอน！เรื่องจากตอนนี้เส้นเริ่นได้ทำสำเร็จแล้ว เส้นตูก็สูงขึ้นจาก50%เป็น70%แล้ว ในการฝึกฝนเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด นี่เท่ากับกางวางรากฐานที่มั่นคงสำหรับการฝึกฝนในอนาคต จากนี้ไปการฝึกฝนจะเปลืองแรงน้อยแต่ได้ผลงานมาก！”

เหออิงซิ่วพยักหน้า และพูดอย่างตื่นเต้นว่า“หนูว่าหลังจากที่พ่อกินยาเม็ดที่สองเข้ามา สภาพร่างกาย หน้าตาดูสดชื่นขึ้นมากเลยค่ะ คาดว่าการที่พ่อจะอายุยืนนานร้อยปีไม่ใช่ความฝันแน่นอนค่ะ อนาคตจะต้องสามารถยกระดับการฝึกฝนได้อย่างต่อเนื่อง ไม่แน่อาจจะสามารถบุกทะลวงเส้นลมปราณเส้นที่ห้าสำเร็จก็เป็นได้ เป็นการยกระดับตระกูลเหอของเรา！”

เหอหงเซิ่งพูดอย่างสะท้อนใจว่า“ถ้าพ่อมีวันนั้นจริงๆ ถึงตายก็ไม่เสียดาย！”

พูดจบ เขาก็รีบพูดขึ้นมาว่า“อิงซิ่ว ตอนนี้ระดับการฝึกฝนในปัจจุบันของลูกก็ดีขึ้นมากเหมือนกัน อีกทั้งลูกมีพรสวรรค์ ถึงจะเสียแขนข้างหนึ่งไป ทำให้มีผลต่อการต่อสู้ไม่น้อย แต่ช่องว่างการฝึกฝนไม่มีเรื่องลดทอนอะไรหรอก จากมุมมองของพ่อ ลูกอาจจะลุกขึ้นมาฝึกฝนใหม่ จะต้องมีความก้าวหน้าแน่！”