บทที่ 2725

เมื่อเหออิงซิ่วนึกถึงรั่วหลีตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น เรื่องที่ล้างโคตรตระกูลมัตสีโมโตะ จึงอดที่จะถอนหายใจไม่ได้“รั่วหลีเด็กคนนี้ ก่อนหน้านี้ทำเรื่องโหดร้ายเกินไป เรื่องนี้ต้องโทษตระกูลซู ที่เห็นเธอเป็นมีดดาบ สะสมแรงอาฆาตมากเกินไป……”

“ใช่……”เหอหงเซิ่งถอนหายใจ“ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว อิงซิ่ว พ่อรู้ดีว่าลูกไม่อยากปล่อยรั่วหลีไป พ่อเลือกคนรุ่นใหม่จากตระกูลมาบางส่วน และให้พวกเขารวมกลุ่มกันสามถึงห้าคน ผลัดกันออกไปตามหาเบาะแสของรั่วหลี ลูกคิดยังไง？”

เหออิงซิ่วลังเลครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นมาว่า“พ่อคะ ช่างมันเถอะค่ะ เราไปพบคุณชายเย่ที่จินหลิงดีกว่า เรื่องตามหารั่วหลี พักไว้ก่อนก็ได้ค่ะ”

มีหลายครั้ง เหออิงซิ่วแทบจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ อยากจะนำเรื่องของรั่วหลีลูกสาวพูดกับพ่อ หนึ่งเพื่อให้พ่อหมดห่วง สองเพื่อให้พ่อดีใจ

สิ่งที่สำคัญมากกว่าคือ ถ้าอนาคตข้างหน้าพ่ออยากให้รั่วหลีสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูล แน่นอนว่าคนเป็นแม่อย่างเธอยินดีมาก ถ้าคุณท่านรู้ถึงสถานการณ์ตอนนี้ของรั่วหลี จะได้เตรียมแผนการไว้

แต่ว่า ในตอนที่ทุกคำพูดมาถึงปาก เธอก็ต้องกลืนกลับไป

เธอรู้สึกว่า ในเมื่อรับปากคุณชายเย่จะปิดเป็นความลับ ถึงจะเป็นพ่อแท้ๆของตนเอง ก็ไม่สามารถละเว้นได้ ไม่อย่างนั้นเธอจะมีความซื่อสัตย์อะไรอีก

เธอคิดว่า รอคุณท่านไปจินหลิง จากนั้นค่อยๆให้คุณชายเย่ทำความคุ้นเคยกับคุณท่าน เขาอาจจะอนุญาตให้รั่วหลีพบกับคุณท่านก็เป็นได้

เหอหงเซิ่งที่อยู่ข้างๆไม่ได้คิดอะไรมาก เขามองดูเวลา แล้วพูดขึ้นมาว่า“ไปกันเถอะ ไปหาซูอานสุ้น ใช้จังหวะนี้พูดให้รู้เรื่องดีกว่า”

เหออิงซิ่วพยักหน้า แล้วถามขึ้นมาว่า“พ่อคะ ถ้าตระกูลซูโทษเรา พ่อจะทำยังไงคะ？”

เหอหงเซิ่งพูดอย่างใจเย็น“ตระกูลซูอยู่ในช่วงใช้คน แน่นอนว่าไม่มีทางมีเวลามาต่อกรกับเรา ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อเรายืนอยู่ข้างคุณชายตระกูลเย่ ไม่ต้องห่วงเรื่องที่ตระกูลซูจะต่อกรกับเรา ถ้าคุณชายตระกูลเย่มีคำสั่ง ให้เราต่อกรกับตระกูลซู เราอาจจะต้องฉีกหน้าตระกูลซูไปก่อน เนื่องจากต้องภักดีต่อนาย นี่คือกฎของยุทธภพ”

เหออิงซิ่วถอนหายใจ แล้วพูดว่า“หนูเข้าใจแล้วค่ะพ่อ”