บทที่ 2756 อย่าไล่ฉันไป

ความโกรธแค้นที่เย่เฉินมีต่อตระกูลซู อยู่บนตัวของคนที่เกี่ยวข้องกับพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่

ตอนนี้ ผู้นำผิวเผินของพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่คือซูโสว่เต้า ถูกเขาจับโยนส่งไปที่ซีเรียแล้ว บุคคลหมายเลขสองก็คือซูโสว่เต๋อ ถูกเขาจับโยนส่งไปที่ฟาร์มสุนัขของหงห้าแล้วเช่นกัน

ดังนั้นศัตรูที่เป็นคนของตระกูลซู จึงเหลือเพียงแค่ซูเฉิงเฟิงคนเดียวแล้ว

ตามข้อตกลงระหว่างเย่เฉินกับซูจือหยูก็คือ การที่ซูจือหยูขึ้นเป็นผู้นำของตระกูลซู ซึ่งจะสามารถนำซูเฟิงเฉิงมาแลกกับพ่อของเธอกลับประเทศ

ถ้าถึงเวลาเธอสามารถทำได้ งั้นตนก็จะส่งซูโสว่เต้ากลับมา แต่ยังคงต้องทำให้แน่ใจว่าซูโสว่เต้าจะอยู่ห่างจากอำนาจของตระกูลซู บีบบังคับให้เขาเกษียน

เมื่อเป็นแบบนั้น ตระกูลเย่ก็ดี ตัวเองก็ดี ล้วนสามารถล้มเลิกความเกลียดชังที่มีต่อตระกูลซูทั้งหมด และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก

ดังนั้น แน่นอนว่าเย่เฉินหวังว่า ซูจือหยูถึงเวลานั้น จะมีชีวิตที่ดีขึ้นเรื่อยๆ

และซูรั่วหลีผู้เป็นน้องสาวต่างมารดาของซูจือหยู ในตอนที่สองพี่น้องเจอกันครั้งก่อน เย่เฉินยืนอยู่ข้างๆเห็นทุกอย่างจริงใจชัดเจน

เขาสามารถยืนยันได้ว่า หัวใจของซูจือหยู มีน้องสาวอย่างซูรั่วหลีจริงๆ

และในใจของซูรั่วหลีก็มีพี่สาวอย่างเธอคนนี้เช่นกัน

สิ่งที่สำคัญมากกว่านั้นก็คือ ซุรั่วหลีในตอนนี้ ไม่มีความโหดร้ายและความเกลียดชังในตอนแรกแล้ว ในอนาคตข้างหน้าเธอจะอยู่เคียงข้างซูจือหยู ปกป้องคุ้มครองเธออย่างดีที่สุด

เดิมทีเย่เฉินคิดว่า ตนจัดการได้อย่างสมเหตุสมผล และนึกถึงพี่น้องสองคนนี้