บทที่ 2758 ความจริงเป็นคนประเภทเดียวกัน

ซูรั่วหลีไม่มีความคิดเห็นใดๆเกี่ยวกับการจัดการของเย่เฉิน

สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือการที่เย่เฉินส่งเธอไปให้ทำงานกับเฉินจื๋อข่าย หรือหงห้า หรือเป็นพี่สาวของตัวเอง

ในเมื่อเย่เฉินยอมให้ตนอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงต่อไป งั้นตนเองก็จะน้อมรับอย่างยินดี

ถึงอย่างไรขอแค่ไม่ถูกส่งไปยังสถานที่อื่น ได้พบเจอเขาบ่อยๆ เธอก็พอใจแล้ว

เย่เฉินพูดกับซูรั่วหลีว่า“จริงสิรั่วหลี ก่อนหน้านี้ไม่ให้คุณติดต่อกับโลกภายนอกมาตลอด กระทั่งไม่ให้คุณติดต่อกับช่องทางข่าวสารภายนอก ด้านหนึ่งก็เพื่อระวังความปลอดภัย อีกด้านก็เพราะตัวตนของคุณในตอนนี้ค่อนข้างพิเศษ ถ้าเกิดข่าวรั่วไหลออกไปจะทำให้นำมาซึ่งความยุ่งยากได้ง่าย”

พูดจบ เย่เฉินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นมาอีกว่า“แต่ตอนนี้ดูท่า คุณไม่เหมือนกับตอนที่พึ่งเกิดเรื่องใหม่ๆที่อารมณ์ฉุนเฉียวได้ง่าย อีกทั้งคุณได้พบกับแม่ของคุณแล้ว ผมเชื่อว่าตอนนี้อารมณ์ของคุณต้องมันคงแล้วแน่นอน”

ซูรั่วหลีรีบกล่าวว่า“คุณชายเย่คะ ตอนนี้ฉันแตกต่างจากเมื่อก่อนจริงๆ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในทุกด้าน อีกทั้งเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดอย่างดีใจ“เรื่องนี้ผมเชื่อครับ เพราะผมเองก็ดูออก”

พูดจบ เขาก็ล้วงมือถือออกมาหนึ่งเครื่อง แล้วยื่นส่งให้ซูรั่วหลี“ก่อนหน้านี้ผมให้เหล่าเฉินไปซื้อมือถือเครื่องนี้มาใหม่ ตอนแรกตั้งใจจะให้พี่สาวของคุณเอาไปด้วย แต่ด้านเหล่าเฉินให้เก็บมือถือตอนที่เธอเกิดเรื่อง ดังนั้นผมคิดว่าเอามือถือของเธอให้เธอไป มือถือเครื่องนี้ผมจึงคิดว่าเห็นไว้ให้คุณใช้ดีกว่า”

ซูรั่วหลีไม่ได้ใช้โทรศัพท์มือถือมานานแล้ว กระทั่งไม่ได้รู้เรื่องภายนอกจากอินเทอร์เน็ตมานานแล้ว ดังนั้นในตอนที่เธอเห็นมือถือเครื่องนี้ จึงเห็นได้ชัดว่าเธอมีความสุขเป็นอย่างมาก

คนหนุ่มสาวที่คุ้มชินกับการใช้มือถือสมาร์ทโฟนกับอินเทอร์เน็ต อย่าว่าแค่ไม่ได้ใช้มือถือหนึ่งวันเลย ขอแค่ภายใต้ความมีสติ ไม่ใช้มือถือเกินกว่าสองถึงสามชั่วโมง เกรงว่าจะต้องร้อนใจจนแทบทนไม่ไหวอย่างแน่นอน

จุดนี้ ซูรั่วหลีก็ไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน

เธอพักอยู่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงเท่ากับอยู่ในสภาพโดนกักบริเวณ อีกทั้งไม่ได้รับช่องทางข่าวสาร ดังนั้นในใจของเธอ จึงมีความปรารถนามือถือสักเครื่องมานานแล้ว