บทที่ 2766 ผู้หญิงโตแล้วต้องมีครอบครัว

ช่วงพักฟื้นสองวันที่บ้าน ในความคิดของเฮ่อจือชิวมีแต่ภาพของเย่เฉิน

เธอได้วางแผนไว้ว่าจะติดต่อเย่เฉินโดยเร็วที่สุด จากนั้นก็ไปที่สำนักงานของเย่เฉินเพื่อรายงานตัวและเริ่มทำงาน

แต่สภาพร่างกายของนั้นค่อนข้างอ่อนแอ พ่อก็ห้ามไม่ให้เธอเข้าทำงานเร็วอย่างนี้ ดังนั้นจึงต้องรอคอยอยู่

ตอนนี้พอเธอได้ยินว่าเย่เฉินอยู่ในชุมชนเดียวกัน ก็ย่อมรอไม่ไหวอยากจะรีบไปพบเขา

เดิมทีเฮ่อหย่วนเจียงเกลี้ยกล่อมให้เธอพักผ่อนอยู่ที่บ้าน แต่เมื่อเห็นท่าทียืนกรานของเธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีก รีบบอกว่า “ถ้าอย่างนั้นเธอก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไป เย่เฉินกำลังรออยู่”

“ค่ะ!” เฮ่อจือชิวดีใจอย่างที่สุด ร่างกายและจิตใจกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอย่างมาก รีบหันหลังเดินกลับไปที่ห้องของเธอ

เธอเลือกเสื้อผ้าสวยๆ อย่างพิถีพิถัน แต่เมื่อเห็นว่าใบหน้าของเธอซีดไปเล็กน้อย ก็รีบแต่งหน้าอย่างเร็วที่สุด

เมื่อเธอออกมาจากห้อง ก็ดูแตกต่างจากเมื่อครู่เป็นคนละคน

เฮ่อหย่วนเจียงก็คิดไม่ถึงว่า ลูกสาวจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างฉับพลันเช่นนี้ เขานึกประหลาดใจและสงสัย ไม่รู้ว่าเธอไปคึกมาจากไหน

สองพ่อลูกออกมาจากบ้านพร้อมกัน ไม่กี่นาทีก็มาถึงคฤหาสน์ที่เย่เฉินอยู่

พอเข้ามาข้างใน เย่เฉินกำลังยืนพูดคุยกับเหอหงเซิ่งและเหออิงซิ่วอยู่ในสนาม

พอเห็นเฮ่อหย่วนเจียงและเฮ่อจือชิวเข้ามา เขาก็รีบพูดด้วยรอยยิ้ม “ท่านเหอ คุณผู้หญิงเหอ ผมจะแนะนำเพื่อนสองคนให้พวกคุณรู้จัก พวกเขาก็อาศัยอยู่ในชุมชนนี้เหมือนกัน จากนี้คุณก็เป็นเพื่อนบ้านของท่านเหอแล้ว”