บทที่ 2796 ฉันจะวางกับดักใส่เขา

เห็นว่าไหม้เฉิงซินคุกเข่าลงพื้น สีหน้าท่าทางอ้อนวอนขอร้อง เย่เฉินรู้สึกคลื่นไส้ พูดเสียงเย็นชาว่า “ถ้าหากว่าชีวิตนี้นายยังอยากจะกลับไปยังอเมริกา ต่อไปก็ให้ความร่วมมือกับฉันจับตัวซวนเฟิงเหนียน ถ้าหากว่าทันก่อนที่ซวนเฟิงเหนียนจะฆ่าคนอีกครั้ง ฉันก็จะให้โอกาสนายมีชีวิตกลับไป ไม่อย่างนั้น ก็ตามที่ฉันพูด ว่าเตรียมใจที่จะตายอยู่ในเมืองจินหลิงซะ！”

ไหม้เฉิงซินได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่กล้าที่จะเถียงหรือปฏิเสธอะไรอีก พูดน้ำตานองหน้าว่า “คุณชายเย่พูดยังไงก็อย่างนั้นครับ ข้าทำตามก็พอแล้ว….”

เขาในตอนนี้ รู้ตัวแล้วว่า เย่เฉินตรงหน้านี้ เป็นบุคคลที่เขาจะมีปัญหาด้วยไม่ได้

“อย่างอื่นไม่พูดถึง เพียงแค่ความสามารถของล่ายชิงหวา ก็สูงกว่าฉันเป็นเท่า แต่กลับเคารพนับถือต่อเขา สามารถดูออกได้ว่าคนๆนี้จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน….”

“และที่ยิ่งสุดยอดกว่าคือ คนๆนี้อายุยังน้อย แต่กลับมีพลังสวรรค์ความสามารถที่ทำให้ล่ายชิงหวาอายุน้อยลงยี่สิบปี เพียงแค่นี้ ก็ห่างไกลความรู้ของตัวเขาแล้ว！”

“แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเขาจะสามารถฆ่าซวนเฟิงเหนียนได้มั้ย แต่ฉันรู้ว่าถ้าหากฉันทำให้เขาโมโห เขาจะไม่มีทางปล่อยให้ฉันอยู่อย่างสุขสบายแน่นอน….”

ในสายโทรศัพท์ ล่ายชิงหวาเองก็อดไม่ได้ที่จะพูดตัดพ้อว่า “เหล่าไหม้ นายควรจะตอบตกลงคุณชายเย่แต่แรกแล้ว ทำไมจะต้องทำให้มันมาถึงจุดนี้ด้วยละ！”

ไหม้เฉิงซินเองก็เสียใจอย่างมากเช่นกัน

แอบคิดในใจว่า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันว่าเขาเป็นผู้ที่ให้โอกาสอันยิ่งใหญ่กับนาย！ถ้าหากว่าฉันรู้แต่แรก เขาให้ฉันทำอะไรฉันก็จะไม่เถียงเด็ดขาด ถึงตอนนั้นให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดี ไม่แน่เขาก็อาจจะมอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้กับฉันเหมือนกัน….”

“ตอนนี้ดีละ เมื่อกี้มีปัญหากับเขาแบบนั้น ตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย แล้วยังต้องแบกหน้าไปให้ความร่วมมืออีก แม้ว่าจะให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดี หลังจากนี้เขาก็อาจจะไม่ปล่อยตัวเองไปง่ายๆ ส่วนโอกาสอันยิ่งใหญ่นั่น ก็ยิ่งไม่ต้องคิดเลย…..”