บทที่ 2804 แกเป็นใครกันแน่

ในเวลานี้ซวนเฟิงเหนียนใบหน้าเยือกเย็น

เขารู้ วัยรุ่นโง่ๆที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ อีกเดี๋ยวก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตแล้ว

เพราะว่า ไม่มีใครสามารถขวางกั้นหนอนกู่ดวงชะตาของตัวเองได้！

อย่ามองว่าหนอนใหญ่ตัวนี้ทั้งขาวทั้งอ้วนนะ แต่ความเป็นจริงร่างกายของมันแข็งแกร่งกว่าเหล็กอีก เรียกได้ว่าอยู่ยงคงกระพัน！

และพละกำลังในการกัดของมัน โหดเหี้ยมมากกว่าเสือผู้ใหญ่เยอะ！

ซวนเฟิงเหนียนเคยใช้หนอนกู่ดวงชะตาของตัวเองฆ่านินจาญี่ปุ่น ดาบนินจาที่แหลมคมอย่างมากของนินจาญี่ปุ่นสับลงไปยังลำตัวของหนอนกู่ดวงชะตา ทันใดนั้นก็แตกสลายกลายเป็นแผ่นเหล็กอย่างผิดปกติ

ก็มีคนเคยใช้ไฟมาต่อต้านหนอนกู่ดวงชะตาของเขา แต่ว่าเปลวไฟที่มากกว่าหนึ่งพันองศา ก็ไม่สามารถทำร้ายหนอนกู่ดวงชะตาได้แม้แต่น้อย

เพราะงั้น ในใจของซวนเฟิงเหนียนคาดการณ์จุดจบของเย่เฉินไว้แล้ว

จะต้องเป็นหนอนกู่ดวงชะตาของตัวเองกระโดดขึ้นไปยังกลางกระหม่อมของเขาเลย แล้วกัดกลางศีรษะของเขาให้เป็นหลุมใหญ่ แล้วก็เจาะเข้าไปเลย กลืนกินทุกสิ่งอย่างที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของเขาให้สิ้นซาก

และในระหว่างที่กลืนกิน วัยรุ่นที่โง่เขลาแล้วยังโอหังคนนี้ ก็จะได้สัมผัสกับความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุดในโลกใบนี้！

เพราะว่าหนอนกู่ดวงชะตาของเขามีทักษะเฉพาะตัว นั้นก็คือเวลาที่กำลังกลืนกินสมองของคนอื่น ในขณะเดียวกันก็สามารถปล่อยสารพิษไปในสมองของอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เลือดเกิดการจับตัวเป็นก้อนได้！

สารพิษชนิดนี้จะไหลผ่านสมองของอีกฝ่าย กระจายไปทั่วระบบประสาทของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันทำให้ระดับความไวต่อความรู้สึกของระบบประสาทของอีกฝ่ายเพิ่มสูงขึ้นเป็นสิบเท่า

และก็เป็นเพราะเช่นนี้ หนอนกู่ดวงชะตาหลังจากที่ฆ่าคนแล้ว จึงสามารถควบคุมซากศพของอีกฝ่ายผ่านระบบประสาทได้ต่อ สามารถพูดได้ว่าสารพิษแบบนี้ ก็เป็นสื่อนำกระแสประสาทชนิดหนึ่ง