บทที่ 2820 หลุมดำ

สำหรับท่านเฮ่อซึ่งเป็นนักรบด้วยกัน หลังจากที่เขาได้ยินว่าเหอเหิงเซิ่งกลายเป็นนักรบสี่ดาว ลึกๆแล้วรู้สึกเคลิบเคลิ้มเป็นอย่างมาก

แต่ทว่า มีความยากลำบากนับไม่ถ้วนตลอดเส้นทางของศิลปะการต่อสู้ เป็นไปไม่ได้ที่คนธรรมดาจะสร้างความดีความชอบที่ยิ่งใหญ่อะไร

คิดจะเป็นนักรบสองดาว ล้วนต้องการพรสวรรค์ที่สูงมาก รวมถึงการสนับสนุนทางทรัพยากรขนาดใหญ่

ส่วนนักรบสามดาว ก็มีอยู่บ้างประปราย

และนักรบสี่ดาว ในปัจจุบันเท่าที่รู้ก็มีเหอหงเซิ่งคนเดียวเท่านั้น

ดังนั้นท่านเฮ่อรู้ดีอยู่แก่ใจ เหอหงเซิ่งจะต้องพบเจอโอกาสที่ยิ่งใหญ่บางอย่าง

ความเป็นไปได้มากที่สุด ก็คือค้นพบพลังมวยภายในที่ดีกว่า

ดังนั้นเขาจึงตั้งตารอมันมาก

แต่เขาก็รู้ดีเช่นกัน ไม่ต้องพูดถึงพลังมวยภายในที่ดีกว่าเลย แม้ว่าพลังภายในขาดตกบกพร่องไป เป็นความลับที่บอกไม่ได้ของหลายๆ ตระกูล ไม่มีทางที่ตัวเองจะสืบเสาะอย่างลับๆได้เลย

แต่ตอนนี้มีโอกาสที่ดี คุณท่านใหญ่ซูเรียกซวนเฟิงเหนียน ปรมาจารย์วิชาพิษกู่ แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยแข็งแกร่งนัก แต่เทคนิควิชาพิษกู่นั้นยอดเยี่ยมที่สุด ฆ่าคนที่ไม่มีตัวตนได้โดยสิ้นเชิง

และเป็นเพราะเช่นนี้ เขาจึงขอคุณท่านใหญ่ซู ให้ซวนเฟิงเหนียนคิดวิธีสอบถามเหอหงเซิ่งเกี่ยวกับวิธีการฝึกฝนของเขา

ซูเฉิงเฟิงกล่าวด้วยความกังวลในตอนนี้ว่า: “ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันวิชาพิษกู่ของซวนเฟิงเหนียน สรุปแล้วสามารถฆ่านักรบสี่ดาวได้หรือไม่ ถึงอย่างไรความแข็งแกร่งของนักรบสี่ดาวนั้นลึกจนไม่สามารถหยั่งรู้ได้เลย ไม่แน่ซวนเฟิงเหนียนอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่แท้จริง”