บทที่ 2825

แนจื๋อข่ายเข้าใจความหมายในคำพูดของเย่เฉินในทันที และทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า“คุณชายครับ ผมเข้าใจความหมายของคุณแล้วครับ ซูเฉิงเฟิงอยู่ในตำแหน่งผู้นำตระกูล จะต้องมีคนจำนวนมากจ้องจะงาบเขาตลอด จากสถานการณ์ในตอนนี้ เขาจะต้องไม่กล้าออกจากหัวเซี่ยอย่างแน่นอน”

“ใช่”เย่เฉินพยักหน้า แล้วหัวเราะ“ซูเฉิงเฟิงเหมือนจะมีลูกชายห้าคน คนโตกับคนรองอยู่ในมือผม ที่เหลืออีกสามคน สามคนนี้ จะต้องคาดหวังที่จะสืบทอดมรดกอย่างแน่นอน”

พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกว่า“ตอนแรก สามคนนี้อาจจะไม่มีความคิดแบบนี้ แต่หลังจากที่พี่ใหญ่กับน้องรองหายตัวไป จะต้องทำให้ในใจของพวกเขา เกิดภาพหลอนที่ว่าตัวเองมีโอกาสได้สืบทอดมรดกทั้งหมด นี่ยังไม่นับบรรดาหลานๆของซูเฉิงเฟิง คนรุ่นใหม่พวกนั้นจะต้องตั้งตารอที่จะได้ควบคุมอำนาจของตระกูลซูแต่เพียงผู้เดียว”

“เพราะฉะนั้น ถ้าไม่สุดวิสัยหรือจำเป็นจริงๆ เขาไม่มีทางออกจากหัวเซี่ยอย่างแน่นอน เพราะขอแค่เขาออกไป อาจจะทำให้ไม่สามารถกลับมาได้อีกต่อไป”

ราชวงศ์ในอดีต มีราชนิกุลจำนวนมากถูกเนรเทศออกไปตลอดกาล สาเหตุก็คือ ผู้มีอำนาจไม่ต้องการให้คนผู้นั้นกลับมาเป็นภัยคุกคามการปกครองของตนเอง

แม้แต่ปัจจุบัน ก็ยังมีการพยายามแย่งชิงบัลลังก์ในต่างประเทศอยู่บ้าง โดยปกติเมื่อประธานาธิบดีออกจากประเทศเพื่อไปเยี่ยมเยือนประเทศอื่น ภายในประเทศก็จะเกิดการรัฐประหาร ในขณะเดียวกันก็จะมีการป้องกันอย่างเคร่งครัด ไม่ให้ประธานาธิบดีคนก่อนกลับประเทศเด็ดขาด

ดังนั้น ประธานาธิบดีคนก่อนก็ทำได้เพียงแค่พลัดถิ่น

เพราะฉะนั้น วันไหนที่ซูเฉิงเฟิงก้าวออกจากหัวเซี่ย เขาจะต้องถูกถอดถอนอย่างแน่นอน！

ซูจือหยูไม่ได้พูดอะไร คอยมองดูเย่เฉินอยู่นาน จากนั้นถึงได้พูดขึ้นมาว่า“ผู้มีพระคุณคะ คุณโทรหาคุณปู่ เพื่ออยากให้บีบให้เขามาขอความช่วยเหลือจากฉันใช่ไหมคะ？”

“ใช่แล้ว”เย่เฉินพยักหน้า แล้วหัวเราะ“ปู่ของคุณตอนนี้ต้องไม่รู้สึกปลอดภัยแน่ ข้างกายเขาไม่มีผู้คุ้มกันเก่งๆ ไม่ว่าจะอยู่ที่ซูหางหรือเย่นจิง หรืออาจจะอยู่ในเมืองอื่นๆภายในประเทศ ก็ยากที่จะรักษาความปลอดภัยของตัวเอง แต่เขาก็เอาแต่ควบคุมอำนาจของตระกูลซูไม่ยอมปล่อยมือ ดังนั้นยิ่งไม่กล้าออกนอกประเทศ ทางเลือกเดียวของเขาก็คือการเจรจาสงบศึก”