บทที่ 2829

โทรศัพท์ถูกรับอย่างรวดเร็ว

ซูเฉิงเฟิงที่อยู่ปลายสายแสร้งถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยว่า“จือหยู สองสามวันมานี้เป็นยังไงบ้าง？มีปัญหาอะไรต้องการให้ปู่ช่วยไหม？”

ซูจือหยูตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่เป็นเดือดเป็นร้อนว่า“ช่วงนี้ก็ดีค่ะ หนูกำลังคิดหาทางให้กิจการขนส่งทางทะเลฟื้นฟูหลับมา ความหวังดีของคุณปู่หนูขอรับไว้ค่ะ แต่ความช่วยเหลือคงไม่จำเป็นค่ะ”

ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจ แล้วพูดอย่างรู้สึกผิดว่า“สองวันมานี้ปู่กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ในใจไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดต่อเธอ ในขณะเดียวกันก็เอาแต่คิดหาวิธีชดใช้ให้พวกแกสองแม่ลูก พอดีวันนี้อานสุ้นคุยเรื่องมัลดีฟส์กับปู่ ปู่เลยคิดว่า จะมอบเกาะของตระกูลซูในมัลดีฟส์ให้กับแก แบบนี้แกกับแม่ของแกสามารถไปพักผ่อนได้ เพื่อผ่อนคลายสักหน่อย”

หมู่เกาะมัลดีฟส์ถึงแม้จะแพงมาก แต่ไม่ได้มีมูลค่าอะไร หมู่เกาะที่พัฒนาโดยตระกูลซู ตัวอย่างเช่นหมู่เกาะที่รัฐบาลท้องถิ่นของมัลดีฟส์ขายสิทธิครอบครองหนึ่งร้อยปี ใช้เงินแค่ไม่กี่สิบล้านดอลลาร์ซื้อมาเท่านั้น แต่สิ่งที่มีมูลค่ามากที่สุดก็คือสิ่งก่อสร้างบนเกาะ

เกาะหนึ่งเกาะ ไม่ได้มีเพียงสิ่งก่อสร้างที่แก้ไขปัญหาทั้งหมด ยังต้องมีการตกแต่งที่หรูหรา ยิ่งต้องมีท่าเรือ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกด้านฮาร์ดแวร์ครบชุดการสื่อสารผ่านดาวเทียมต่างๆ กระทั่งสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้เองรวมถึงความสามารถในการผลิตน้ำจืด

ดังนั้นสิ่งก่อสร้างครบชุด ตระกูลซูลงทุนไปทั้งหมดเกือบสามพันล้านหยวน

ตอนแรก ซูเฉิงเฟิงสร้างเกาะนั้น เป็นสวรรค์บนดินที่เขาจะอาศัยในบั้นปลายชีวิต ดังนั้นสำหรับเขาแล้วมันเป็นสิ่งที่เขาใช้จ่ายไปอย่างไม่คำนึงถึงต้นทุน

ถ้าจะให้เขายกให้ซูจือหยูจริงๆ แน่นอนว่าเขาเสียดายมาก

แต่เขาเพียงแค่พูดปากเปล่าไปเท่านั้น เพื่อต้องการเอาชนะใจหลานสาวก่อน

ตามความเข้าใจที่เขามีต่อซูจือหยู เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่ซูจือหยูจะอยากได้เกาะของเขา

ประการแรก ตอนนี้ซูจือหยูจะต้องทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่กิจการขนส่งทางทะเล จะให้เธอไปมัลดีฟส์ เธอจะต้องไม่สนใจอย่างแน่นอน

ประการที่สอง ตู้ไห่ชิงแม่ของเธอตอนนี้อาจจะยังเกลียดเขาอยู่ จะให้ตู้ไห่ชิงไปพักผ่อนที่เกาะของเขา ตู้ไห่ชิงต้องไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน

เป็นไปตามคาด

ซูจือหยูที่ได้ยินคำพูดแบบนี้ จึงอดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้