บทที่ 2836 วางใจแล้วลงมือทำ

ตอนนี้ ซูจือหยูได้เดินทางออกจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง มาถึงบ้านหลังเก่าที่ตู้ไห่ชิงผู้เป็นแม่ประมูลได้

ตู้ไห่ชิงได้ติดต่อบริษัทรับต่อเติมในท้องถิ่นไว้บริษัทหนึ่ง และวางแผนที่จะปรับปรุงบ้านหลังเก่าหลังนี้ เธอจึงตั้งตารอคอยที่จะได้ย้ายเข้ามาอยู่หลังจากที่ปรับปรุงบ้านเสร็จโดยเร็วที่สุด ดังนั้นเธอจึงเอาใจใส่เรื่องนี้มาก

ในตอนที่ซูจือหยูมาถึงประตูสนามหน้าบ้าน ตู้ไห่ชิงก็กำลัง พูดคุยกับสถาปนิกเกี่ยวกับการออกแบบอย่างมีความสุข

ซูจือหยูมองเห็นใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขของแม่ ผ่านช่องว่างระหว่างประตู เธอรู้สึกมีปลื้มใจมาก

เธอรู้ดี ตอนนี้ แม่ของเธอมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเธอเอง

ไม่เพียงแค่แม่เท่านั้น

เธอยังคิดว่า จากนี้ไป เธอจะมีชีวิตเพื่อตัวเอง จะไม่ยอมทนทุกข์ทรมานจากโซ่ตรวนของตระกูลซูอีกต่อไป พยายามมีชีวิตอย่างที่ตัวเองหวังไว้

ตู้ไห่ชิงกำลังอธิบายทิศทางการออกแบบที่ตนเองต้องการ ทันใดนั้นเธอก็เห็นลูกสาวยืนอยู่ตรงประตูสนามหน้าบ้าน ด้วยความประหลาดใจ พลางกวักมือเรียกเธอ“จือหยู มาเร็วเข้า！”

ซูจือหยูผลักประตูแล้วเดินเข้าไปด้วยรอยยิ้ม แล้วถามกับตู้ไห่ชิงว่า“แม่คะ แม่อยากต่อเติมยังไงคะ？”

ตู้ไห่ชิงพยักหน้า แล้วชี้ไปที่สถาปนิกสาวที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดอย่างมีความสุขว่า“แม่คุยกับเสี่ยวหวัง”แม่กับเสี่ยวหวังคุยกันเสร็จแล้วล่ะ แนวคิดการตกแต่งเป็นการคิดถึงอดีตเสียส่วนใหญ่ แม่ยังคงหวังว่าจะให้ความรู้สึกย้อนวัย