บทที่ 2852 นามบัตรวีแชทที่ช่วยชีวิตได้!

ในเวลานี้ผู้ช่วยสาวกุมใบหน้าที่แดงก่ำของเธอไว้ และร้องพูดว่า:"คุณชาย นี่เป็นความผิดพลาดในการทำงานของบอสต้าน คุณจะระบายความโกรธใส่ฉันไม่ได้ มันไม่ยุติธรรมต่อฉัน….."

"ยุติธรรมแม่งมึงดิ!"จงเทียนหยูพูดด้วยความรังเกียจ:"ตอนนี้กูให้มึงแก้ปัญหา ไม่ได้ให้มึงมาโยนความผิด! ตอนนี้สวีต้านต้านตายหรือยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่สน แต่เรื่องการไปรับที่สนามบินมึงต้องจัดการให้กูด้วย ไม่งั้นกูจะฆ่ามึง!"

ผู้ช่วยสาวตกใจกับท่าทางที่ดุร้ายของจงเทียนหยู่ เธอไม่กล้าหาเหตุผลใดๆ ให้ตัวเองอีก ได้แต่พยักหน้าและพูดอย่างน้อยใจว่า:"ได้ค่ะคุณชาย ฉันจะหาวิธีติดต่อแหล่งข้อมูลประชาสัมพันธ์ในท้องถิ่น…..."

จงเทียนหยู่สั่งว่า:"มึงจำเอาไว้ว่านะ ว่ากูต้องการแค่แฟนผู้คลับผู้หญิงในที่เกิดเหตุ ไม่เอาแฟนคลับผู้ชาย! อย่าเอาพวกชายร่างกำยำมากรี้ดร้องใส่กูที่สนามบิน กูอายคน!"

ปีที่แล้ว ตอนที่จงเทียนหยู่พึ่งการทำศัลยกรรม จนในที่สุดก็เกิดผลขึ้นมาเล็กน้อย เพื่อเน้นย้ำถึงบุคลิกของเขาในฐานะนักร้องชั้นนำ เขาจึงเริ่มจ้างนักแสดงกลุ่มใหญ่เพื่อแสดงเป็นแฟนตัวบ้าคลั่งทุกที่

แม้ว่าตัวเขาเองก็มีแฟนคลับจริงๆกลุ่มหนึ่งอยู่บ้าง แต่เพราะระดับของเขาค่อนข้างจะธรรมดา แม้ว่าแฟนๆ จะถูกล้างสมองและชอบเขา แต่ยังห่างไกลจากความคลั่งไคล้

ดังนั้น ทุกครั้งที่ตนอยากจะอวดความดังของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ก็ต้องใช้เงินเพื่อจ้างกลุ่มนักแสดงเพื่อเล่นเป็นแฟนคลับตัวยง ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่จะสามารถบรรลุผลที่ดึงดูดสายตาได้

แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง เพราะว่าไม่ได้ยืนยันกับคนรับให้ดีก่อน จึงทำให้เขาขายหน้า

ในวันนั้น คนที่รับผิดชอบในการรอรับที่สนามบิน ได้รวบรวมการแสดงกลุ่มมากกว่าสองร้อยจากสตูดิโอซิตี้ ที่เพิ่งถ่ายทำสงครามต่อต้านญี่ปุ่นเสร็จไป เพื่อความสะดวก เพราะเป็นหนังยิงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น ดังนั้นการแสดงหลังพวกนี้ล้วนแต่เป็นผู้ชาย และแต่ละคนร่างใหญ่กำยำ หน้าดำสกปรกกันทั้งนั้น

สุดท้ายก็กลุ่มนี้แหละ พอถึงสนามบินก็ตะโกนเรียกว่า:"จงเทียนหยู่ ฉันรักคุณ"สโลแกนประมาณนี้ มันทำให้จงเทียนหยู่ขยะแขยงมาก

ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ ในนี้ยังมีการแสดงกลุ่มมากมาย สวมรองเท้าทหารของคอมมิวนิสต์ก็มาเลย และกลายเป็นหลักฐานโป๊ะแตกที่แน่นหนา