บทที่ 2877

เมื่อกู้ชิวอี๋มองเห็นจงเทียนหยู่ เธอตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดว่า“จงเทียนหยู่ ในเมื่อนายอยู่ตรงนี้แล้ว งั้นฉันก็จะพูดอย่างตรงไปตรงมาแล้วกัน งานคอนเสิร์ตที่จินหลิงในครั้งนี้ ฉันเตรียมเพื่อพี่เย่เฉินโดยเฉพาะ！อีกทั้งวันงานคอนเสิร์ตก็เป็นวันเกิดของพี่เย่เฉินด้วย ฉันไม่อยากให้งานคอนเสิร์ตของฉันเกิดความผิดพลาด ดังนั้นฉันไม่สามารถยอมให้นายปรากฏตัวบนงานคอนเสิร์ตของฉันได้ ก่อนหน้านี้นายพยายามหาเส้นสาย จนทำให้ฉันไม่สามารถพูดให้ชัดเจนได้ ในเมื่อตอนนี้คุยเปิดใจกันแล้ว ฉันก็จะไม่เก็บซ่อนอีกต่อไป ขอโทษด้วยนะ”

จงเทียนหยู่หัวใจสลายในทันที เขาแอบพึมพำในใจว่า“ที่แท้ในสายตาของกู้ชิวอี๋ฉัน มันก็แค่ว่า‘ความผิดพลาด’นี่เอง！”

ดังนั้น เขาจึงอดที่จะถามไม่ได้ว่า“เพราะอะไร……ตกลงมันเป็นเพราะอะไร？”

กู้ชิวอี๋พูดอย่างครุ่นคิดว่า“เพราะฉันเชื่อว่าพี่เย่เฉินเป็นว่าที่สามีของฉันมาตั้งแต่เด็กๆน่ะสิ อีกทั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันมายังเมืองที่เขาใช้ชีวิตอยู่ ในวันเกิดของเขา แสดงคอนเสิร์ตต่อหน้าของเขา สำหรับฉันแล้วมันสำคัญมากๆ ดังนั้นจึงไม่สามารถให้คุณขึ้นเวทีด้วย”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เธอก็พูดอย่างขอโทษว่า“แต่ว่า คอนเสิร์ตในเมืองอื่นๆ ฉันยังคงปฏิบัติตามข้อตกลง ถึงเวลานั้นฉันจะไม่ห้ามให้คุณขึ้นคอนเสิร์ต”

คราวนี้จงเทียนหยู่ตระหนักได้ว่าเขาได้ทำความผิดพลาดที่โง่แค่ไหน

ในใจของกู้ชิวอี๋มีตัวเลือกของว่าที่สามีตั้งนานแล้ว กระทั่งเดินทางมาไกลเพื่อแสดงคอนเสิร์ตให้ว่าที่สามีของเธอ แต่ตนกลับวิ่งเข้าไปตามจับเธอ สรุปสุดท้ายกลับเป็นเพราะล่วงเกินว่าที่สามีของเธอจึงทำให้เขาสูญเสียอิสระ

“นะ……นี่มันกลั่นแกล้งกันไม่ใช่หรอ？！”

เมื่อคิดได้อย่างนั้น จงเทียนหยู่ร้องไห้ออกมาอย่างไม่สามารถควบคุมได้“ไม่อยากให้ผมร่วมงานด้วย ทำไมไม่พูดตั้งแต่แรกล่ะ！ถ้าพูดตั้งแต่แรก ฉันจะมาที่จินหลิงสถานที่เฮงซวยแบบนี้หรอ？ถ้าฉันไม่มาสถานที่เฮงซวยแบบนี้ ฉันจะต้องมาโดนทรมานแบบนี้หรอ？！จะฆ่าฉันรึไง！”

เย่เฉินรีบกล่าวตำหนิ“ใครอนุญาตให้คุณใช้น้ำเสียงแบบนี้พูดกับหนานหนาน？ผมให้โอกาสคุณพูดใหม่อีกครั้ง ถ้าขืนยังมีอีกคำผมจะไม่ฟัง จะเปลี่ยนจากสามปีเป็นสี่ปี！”