บทที่ 2880 ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

คำพูดของเย่โจงฉวน ทำให้จงเจิ้งทาวรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ในความคิดของเขา คำพูดของเย่โจงฉวนมันคือการให้ท้ายลูกหลานของตัวเอง

ที่ตนโทรหาเขา ก็เพื่อหวังว่าเขาจะไว้หน้าเขาบ้าง ช่วยพูดกับเย่เฉินหน่อย ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องเล็กๆ จากเรื่องเล็กก็ให้มันหมดไป

แต่เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่า เย่โจงฉวนจะพูดกับเขาว่าตนไม่มีปัญญาทำอะไรหลานชายคนนี้ของเขาได้？！

นี่มันรังแกกันมากเกินไปแล้ว！

เย่โจงฉวนเดาได้ในทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวอย่างจริงจังว่า“เสี่ยวจง ฉันรู้ว่านายต้องคิดว่าฉันกำลังปกป้องเย่เฉิน แต่ฉันขอพูดตรงๆเลยนะ ถึงแม้เย่เฉินจะเป็นหลานชายของฉันก็จริง แต่ฉันกับทั้งตระกูลเย่ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

แน่นอนว่าจงเจิ้งทาวไม่เชื่อ เมื่อได้ยินแบบนั้น ภายในใจของเขาอดที่จะลุกเป็นไฟไม่ได้ เขาขึ้นเสียงเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า“คนอย่างผมจงเจิ้งทาวไม่ใช่คนที่กลัวอะไร ยิ่งไม่ยอมให้ใครมาขี้บนคอผมได้！ถ้าลุงเย่กับตระกูลเย่ก้าวก่ายไม่ได้ ผมก็อยากวัดกับเย่เฉินเหมือนกัน ดูสิว่าใครมันจะแน่กว่ากัน！”

เย่โจงฉวนถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า“ถ้านายอยากงัดข้อกับเย่เฉิน ฉันไม่ห้ามหรอก อีกทั้งฉันสัญญาเลยว่าฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง แต่ถ้านายงัดข้อกับเย่เฉินแพ้ ภายในระยะเวลาหลายปีของนาย มีแนวโน้มจะไม่ได้รับอิสรภาพ พี่น้องตระกูลจงของพวกนายมีเยอะขนาดนั้น ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนาย อำนาจการควบคุมบริษัทจงซื่อ จะอยู่ในมือของคนอื่นนะ”

จงเจิ้งทาวถึงกับชะงักพูดอะไรไม่ออก

เมื่อเขาได้ยินน้ำเสียงของเย่โจงฉวน จู่ๆก็รู้สึกว่า เย่โจงฉวนเหมือนจะไม่ได้ให้ท้ายลูกหลานของตัวเอง

แต่ว่า จะให้ลูกชายของตัวเองถูกคนอื่นจับไปแบบนี้ เพื่อไปเป็นลูกเรือสามปี จุดจบแบบนี้เขาไม่มีทางสามารถรับได้อย่างแน่นอน

อต่ว่า เขาก็รู้สึกว่า ถ้าตนจะไปงัดข้อกับเย่เฉินจริงๆ ขืนแพ้ขึ้นมา ก็จะเหมือนกับที่เย่โจงฉวนพูด พี่น้องพ่อเดียวกันแต่คนละแม่คนอื่นๆ ก็จะรวมหัวกันแล้วเข้ามาแย่งชิงทรัพย์สมบัติของตัวเอง