บทที่ 2900 กู้ชิวอี๋มาถึงจินหลิง

ในตอนที่เย่เฉินมุ่งหน้ามายังสนามบินอยู่นั้น ซูจือเฟยก็ได้ใช้ช่องทางของตัวเอง รู้ความเคลื่อนไหวของเวลาที่เครื่องของกู้ชิวอี๋จะขึ้น

พอดีกับที่ สายสืบที่เขาแฝงตัวไว้บอกกับเขาว่า กู้ชิวอี๋จะมาถึงที่ซ้อมเวลาสิบเอ็ดโมงกว่า

เวลาเริ่มขึ้นเครื่องกับเวลาซ้อมห่างกันสองชั่วโมง ทำให้เขามีความมั่นใจกับกำหนดการเดินทางของกู้ชิวอี๋

เขาคิดว่า ในเมื่อกู้ชิวอี๋จะมาถึงตอนเที่ยงกว่า เกือบบ่ายโมง งั้นตนก็ไม่ต้องรีบไปสนามบินขนานนั้นก็ได้

ดังนั้น เขาจึงบอกกับลูกน้องของเขาว่า ออกเดินทางสิบเอ็ดโมงครึ่ง ไปรับกู้ชิวอี๋ที่สนามบิน

แต่ทว่า สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ กู้ชิวอี๋ในตอนนี้ได้นั่งเครื่องบินมุ่งหน้ามายังจินหลิงแล้ว

เย่เฉืนมาถึงสนามบินประมาณเก้าโมงครึ่ง ในตอนที่เขามาถึง เฉินจื๋อข่ายก็มาถึงแล้ว

จากการนำทางของเฉินจื๋อข่าย เย่เฉินนำรถเข้าไปจอดภายในสนามบิน ตลอดทางที่จอดรถ

เพื่อไม่ให้ตัวตันของกู้ชิวอี๋ถูกเปิดเผย เฉินจื๋อข่ายจึงใช้เส้นสาย เพื่อย้ายพนักงานและเครื่องบินอื่นๆออกจากโรงเก็บเครื่องบินที่สามารถรองรับเครื่องบินได้สี่ลำ

เพื่อให้แน่ใจว่าก่อนหน้าที่เครื่องบินของกู้ชิวอี๋จะลงจอด โรงเก็บเครื่องบินจะมีแค่เธอกับเย่เฉินสองคนเท่านั้น

หลังจากผ่านไปสิบห้านาที กู้ชิวอี๋ก็นั่งเครื่องบินส่วนตัวลงจอดที่สนามบินจินหลิง หลังจากนั้นตามรถที่นำทางไปและแล่นไปจนสุดทางไปยังโรงเก็บเครื่องบิน

เครื่องบินพึ่งจอดเข้ามา เฉินจื๋อข่ายก็หยิบช่อดอกไม้ในรถของเขายื่นส่งให้เย่เฉิน แล้วกล่าวว่า“คุณชายครับ นี่ครับดอกไม้ที่คุณให้ผมเตรียมไว้”