บทที่ 2903

เย่เฉินยิ้มอ่อน: “ใช่ ถึงเวลานั้นฉันจะต้องไปบ้านเธอเพื่อเยี่ยมลุงกู้ น้าหลินแน่นอน”

กู้ชิวอี๋เอ่ย: “เวลานี้จัดการได้พอเหมาะพอดีเลย เพราะว่าตอนครึ่งเดือนเมษายนฉันจะต้องไปสหรัฐอเมริกาแล้ว”

“ไปสหรัฐอเมริกางั้นเหรอ?” เย่เฉินถามอย่างสงสัย: “ทำไมจะไปสหรัฐอเมริกากะทันหันแบบนี้ล่ะ?”

“ไม่กะทันหันนะคะ” กู้ชิวอี๋เอ่ย: “ก็หลังทัวร์คอนเสิร์ตรอบนี้ก็จะออกจากวงการบันเทิงแล้วไม่ใช่เหรอ ก็เลยอยากจะจัดคอนเสิร์ตเยอะๆ หน่อย ถือว่าเป็นการบอกกล่าวกับแฟนเพลงด้วย ฉันมีแฟนคลับที่ยุโรปสหรัฐอเมริการวมถึงประเทศญี่ปุ่นเยอะเหมือนกัน ในนั้นมีคนเชื้อสายจีนเยอะมาก เพราะงั้นคอนเสิร์ตครั้งนี้นอกจากจะจัดในแผ่นดินใหญ่ จีนไต้หวัน จีนมาเก๊า และจีนฮ่องกงแล้ว ประเทศญี่ปุ่น เกาหลีรวมถึงสหรัฐอเมริกาก็มีการจัดคอนเสิร์ตด้วย กลางเดือนเมษายนจนถึงสิ้นเดือนจะไปจัดที่นิวยอร์ก ชิคาโก ลอสแองเจลิส ฮิวสตันรวมถึงซีแอตเทิลประเทศสหรัฐอเมริกาจัดห้าที่ จากนั้นค่อยไปจัดสามรอบในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี”

เย่เฉินเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ: “ทำไมไม่จัดคอนเสิร์ตที่เอเชียก่อนแล้วค่อยไปยุโรปล่ะ? เธอไปเหนื่อยเกินกว่าครึ่งเดือน แถมยังต้องมาเหนื่อยตอนกลับมาอีก”

กู้ชิวอี๋ยิ้มเอ่ยว่า: “คุณพ่อคุณแม่จะต้องไปสหรัฐอเมริกาเพราะเรื่องงานในเดือนเมษายนพอดีค่ะ เพราะงั้นฉันเลยกะว่าจะไปพร้อมทั้งสองท่านเลย”

ขณะที่เอ่ย เธอก็ถามเย่เฉิน: “พี่เย่เฉิน อยากไปด้วยกันไหมคะ?”

เย่เฉินส่ายหน้า ยิ้มเอ่ยว่า: “ฉันไม่ไปหรอก ธุระที่จินหลิงค่อนข้างเยอะพอสมควร เดือนเมษายนคาดว่าเป็นช่วงที่หยวนหยางขนส่งกรุ๊ปเริ่มดำเนินกิจการด้วย น่าจะหาเวลาปลีกตัวไปไม่ได้”

กู้ชิวอี๋พยักหน้า เอ่ยด้วยความรู้สึกเสียดาย: “เพราะว่าไม่ค่อยชินกับชีวิตและสถานที่ในสหรัฐอเมริกา มักจะรู้สึกไม่เคยชินอยู่เรื่อยเลย มีพ่อแม่ไปด้วยก็ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย ถ้ามีพี่เย่เฉินไปด้วยได้ก็จะยิ่งดีขึ้นไปอีก แต่ว่าพี่มีเรื่องส่วนตัวต้องไปจัดการ ฉันเข้าใจได้หมดเลยค่ะ”

เย่เฉินเอ่ยปลอบใจ: “แม้ว่าสหรัฐอเมริกาจะไกล แต่นั่งเครื่องบินก็แค่ 12 ชั่วโมง อีกอย่างเธอก็ไปจัดคอนเสิร์ตโชว์เพื่อคนเชื้อสายจีนด้วย ไม่ต้องกลัวจะไม่เคยชินกับสภาพแวดล้อมหรอก”