บทที่ 2918 ส่งฉันไปด้วยเลยเถอะ

“อะไรนะ?!”

เมื่อได้ยินเย่เฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย ซูจือเฟยก็ราวกับหล่นลงไปอยู่ในบ้านน้ำแข็งทันที!

ในที่สุดเขาก็พบอย่างอนาถว่า เดิมทีตนนึกว่าเก็บซ่อนแรงจูงใจได้อย่างดีเยี่ยม ทว่าอันที่จริงตนความแตกตั้งนานแล้ว!

ขณะที่ตนเห็นกู้ชิวอี๋ลงมาจากรถ BMW ของเย่เฉิน จากนั้นก็สั่งให้คนไปตรวจสอบข้อมูลของรถ BMW คันนั้น ตนก็ถูกเปิดเผยอย่างราบคาบแล้ว!

อีกทั้งที่เขาคิดไม่ถึงยิ่งกว่าเดิมคือ เบื้องหลังเรื่องทุกอย่างนี้ กลับเป็นผู้มีพระคุณที่ครอบครองพละกำลังอันแข็งแกร่ง เคยช่วยเหลือตนและน้องสาว กระทั่งว่าเมื่อหลายวันก่อนได้ช่วยเหลือคุณแม่และน้องสาวอีกครั้งด้วย!

ชั่วเวลานี้ ซูจือเฟยจึงรับรู้ได้ว่า ตนถึงจะเป็นคนที่ไม่ประเมินกำลังของตัวเอง เอาไข่ไปกระทบหินผู้นั้น...

เมื่อนึกขึ้นได้ถึงพลังของเย่เฉินที่ไม่ธรรมดา และนึกถึงการหายตัวไปของอารอง การหายตัวไปของพ่อ รวมถึงการตายอันประหลาดของซวนเฟิงเหนียน อยู่ๆ ภายในใจของเขาก็ทะลักความหวาดกลัวอย่างแรงกล้าขึ้นมา!

เวลาต่อมา เขารีบไถลลงจากโซฟา คุกเข่าเสียงดังตุ้บต่อหน้าเย่เฉิน เอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น: “ผู้มีพระคุณ! ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดไปแล้วจริงๆ ! ต้องโทษที่ผมผีหลงสติปัญญาแท้ๆ ผมเห็นกู้ชิวอี๋ลงมาจากรถของคุณ เลยอยากสืบตัวตนของคุณ ถ้าผมรู้ว่ารถคันนั้นเป็นของผู้มีพระคุณ ต่อให้ผมจะมีความกล้าท่วมท้น ผมก็ไม่กล้าไปตรวจสอบรถของคุณหรอก...ผู้มีพระคุณกรุณาให้อภัยผมครั้งนี้ด้วย! ขอร้องคุณล่ะ!”

เย่เฉินยิ้มอย่างเย็นชา: “ซูจือเฟย นายต้องรู้นะ ว่าเดิมทีตัวนายก็ติดค้างชีวิตฉันไว้ยังไม่คืนเลย ตอนนี้ยังมีหน้ามาขอร้องให้ฉันไว้ชีวิตนายอีกงั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินตรงนี้ ซูจือเฟยก็ราวกับมีฟ้าผ่าลงทั่วทั้งตัว

เขาไม่สงสัยโดยสิ้นเชิง เพราะเย่เฉินสามารถปลิดชีวิตเขาได้อย่างง่ายดาย