ตอนที่ 2921
บทที่ 2924 ไม่เคยเจอคนที่หน้าด้านหน้าไม่อายขนาดนี้มาก่อนเลย
October 21, 2026
ซูเฉิงเฟิงแทบจะโมโหจนระเบิดอยู่แล้วในเวลานี้
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ฉันเพิ่งใช้ค่าชดเชยที่ยิ่งใหญ่ไป ถือว่าปลอบใจซูจือหยูที่เป็นตัวปัญหาไว้ได้ แต่ใครจะไปคิดไปฝันว่า วันเวลาที่สงบนี้ยังไม่ผ่านไปถึงสองวัน ซูจือเฟยที่หน้าตาหล่อเหลา กลับมาหักหลังเหมือนกัน”
ตอนนี้เขาไม่เข้าใจโดยสิ้นเชิง ว่าหลานชายที่สมควรตายคนนี้ของตนกินยาผิดอะไรเข้าไปกันแน่
เมื่อก่อนตอนที่ตนทำร้ายแม่และน้องสาวของเขา จนไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร เขาก็ไม่ได้แตกหักกับตนเหมือนเช่นตอนนี้ กลับกักเก็บคำพูดไว้แล้วมาประจบประแจงอยู่ข้างกายตน
ตอนนี้เรื่องราวมันได้ผ่านไปแล้ว เจ้าเปี๊ยกนี่กลับเหมือนเพิ่งเรียกสติกลับคืนมาได้อย่างกะทันหัน เริ่มที่จะต่อต้านตนแล้ว
เมื่อนึกถึงว่าเจ้าหมอนี่ กล้าใช้วิธีเดินหมอบกราบหัวแตะพื้นไปจนถึงวัดต้าจาว เพื่อมาไถ่บาปอะไรนั่น ซูเฉิงเฟิงก็กระวนกระวายจนเหงื่อท่วมตัว
ซูจือเฟยในฐานะที่เป็นหลานชายคนโตของตระกูลซู ถ้าพรุ่งนี้เขาทำตามคำตัดสินใจนี้ของเขาจริงๆ ถ้าเช่นนั้นจำต้องดึงดูดความสนใจอย่างโหมกระหน่ำจากผู้คนทั่วประเทศแน่นอน
เมื่อถึงเวลานั้น หน้าตาของตระกูลซูก็คงไม่เหลือโดยสิ้นเชิง
อีกทั้งความชั่วเหล่านั้นที่เคยทำไป เกรงว่าคงต้องถูกคนรื้อฟื้นขึ้นมาแล้วตำหนิอีกแน่
เมื่อนึกได้ดังนี้ ซูเฉิงเฟิงก็ตะคอกอย่างโมโหว่า: “ซูจือเฟย! ไอ้หลานอกตัญญู! ถ้าแกกล้าทำอย่างนั้น งั้นฉันก็จะไล่แกออกไปจากตระกูลซู แกไม่ใช่หลานชายของฉันอีกต่อไป! จากนี้ไปแกจะเป็นตายร้ายดียังไง ก็ไม่เกี่ยวกับตระกูลซู ทรัพย์สมบัติล้านล้านของตระกูลซูก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแกโดยสิ้นเชิง แกไสหัวไปตายเองเถอะ!”
ซูเฉิงเฟิงคิดว่า คำพูดของตนถือว่ารุนแรงมากแล้ว อีกทั้งซูจือเฟยเป็นคนจำพวกที่ชอบให้ผู้อื่นอิจฉาและชื่นชม โลภมากมักใหญ่ใฝ่สูง ดังนั้นเขาต้องตกใจกับคำพูดตนแน่
ทว่าเขาจะไปรู้อะไร ซูจือเฟยในเวลานี้ถูกเย่เฉินสะกดจิตอย่างรุนแรงเอาไว้
ตอนนี้ในสายตาของเขา ทั้งตระกูลซูล้วนสกปรกจนถึงที่สุด อีกทั้งบาปทั้งหมดของตระกูลซูกำลังรอให้เขาทำการไถ่บาปโดยการเดินหมอบกราบหัวแตะพื้น ไปถึงวัดต้าจาวในวันพรุ่งนี้อยู่
ดังนั้นเมื่อเผชิญกับคำขู่ของซูเฉิงเฟิง ก็มีความรู้สึกเพียงว่าต้องการคุณธรรมสูงปะทุขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ได้พุ่งสูบฉีดอยู่ในกระแสเลือด!
เวลาต่อมา เขาก็ตบโต๊ะด้วยความเกรี้ยวกราด ตะคอกเสียงดุดัน: “ซูเฉิงเฟิงไอ้หมาแก่! แกมีชีวิตเสียเปล่ามา 76 ปี!”