บทที่ 2939

เย่เฉินพูดอย่างให้ความเคารพมากว่า “ลุงกู้ น้าหลิน ลำบากพวกท่านทั้งสองเดินทางมาไกลขนาดนี้ รู้สึกขอโทษด้วยจริงๆครับ！”

กู้เย้นจงหัวเราะ เอ่ยปากพูดว่า “เฉินเอ๋อ ชีวิตนี้ของลุงก็นายเป็นคนช่วยไว้ เรื่องแค่นี้ นายยังจะเกรงใจกับลุงอีกหรอ?”

หลินหว่านชิวที่อยู่ข้างกายเองก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้วเฉินเอ๋อ ลุงกู้ของนายเอาแต่รอคอยที่จะจัดวันเกิดให้กับนายในปีนี้ ไม่รู้ว่าบ่นมานานแค่ไหนแล้ว ทั้งทางนี้นายไม่รู้หรอกว่าเขาตื่นเต้นมากแค่ไหน”

กู้ชิวอี๋รีบถามว่า “พ่อคะ เค้กวันเกิดที่หนูให้พ่อช่วยเอามาละ? เอามาด้วยรึเปล่าคะ?”

กู้เย้นจงพูดยิ้มๆว่า “เอามาแน่นอนอยู่แล้ว！เรื่องที่ลูกสาวที่รักของฉันสั่งมาอย่างเข้มงวด ฉันจลืมได้รึไง? เค้กอยู่ในห้องเก็บสัมภาระของเครื่อง แล้วฉันยังขอให้ทีมพนักงานเครื่องบินปรับอุณหภูมิตามข้อกำหนดของเค้กด้วย ให้ปรับอุณหภูมิของห้องเก็บสัมภาระอยู่ที่ศูนย์องศา อีกอย่างกล่องเก็บก็ล้วนเสริมไว้ทั้งหมดด้วย ไม่มีปัญหาแน่นอน เดี๋ยวให้พนักงานเอาออกมาแล้วส่งไปที่ร้านอาหาร！”

“งั้นก็ดีค่ะ！” กู้ชิวอี๋สบายใจไปเปลาะหนึ่ง มองดูเย่เฉิน พูดอย่างยิ้มแย้มว่า “พี่เย่เฉิน เค้กที่ฉันสั่งในครั้งนี้ดีมากๆ ถ้าพี่เห็นแล้วจะต้องชอบแน่ๆ！”

เย่เฉินพูดยิ้มๆว่า “หนานหนาน งั้นฉันก็ชอบใจเธอล่วงหน้าเลยละกัน”

กู้ชิวอี๋พูดอย่างเขินอายว่า “พี่ยังจะเกรงใจกับฉันทำไมกันคะ…”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ก็พูดกับกู้เย้นจงสองสามีภรรยาว่า “ลุงกู้ น้าหลิน ตอนนี้พวกเรานั่งรถไปร้านอาหารกันเถอะครับ ทางนั้นผมจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ”

“โอเค！” กู้เย้นจงพยักหน้า จากนั้นก็สั่งการกับพนักงานด้านข้างว่า “พวกเธอเอาเค้กออกมา แล้วส่งไปที่ร้านอาหาร ต้องระวังไว้นะ ห้ามเกิดปัญหาอะไรขึ้นเด็ดขาด”

พนักงานหลายคนรีบพยักหน้าพูดว่า “ประธานกู้คุณสบายใจได้ค่ะ พวกเราจะส่งเค้กไปให้อย่างดีไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ”

กู้เย้นจงพยักหน้าเล็กน้อยอย่างพอใจ แล้วพูดกับเย่เฉินและกู้ชิวอี๋ว่า “งั้นพวกเราไปกันเถอะ！”