บทที่ 299

บทที่ 299

เย่เฉินก็ถามอย่างสงสัยว่า “โทรหาผมมีอะไรหรือเปล่าครับ?”

ซ่งหวั่นถิงก็หัวเราะเบาๆ พูดว่า “คืออย่างนี้นะคะ ตระกูลซ่งของพวกเราไปลงทุนคลับเฮาส์ที่เขตจินไค เลยอยากจะให้บัตรสมาชิกระดับสูงแก่คุณ ตอนนี้ฉันอยู่ข้างล่างบ้านคุณ”

เย่เฉินก็พูดนิ่งๆ ว่า “คุณขึ้นมาเลยครับ ผมกำลังอยู่ในบ้านพอดี”

ซ่งหวั่นถิงรับพูดว่า “เช่นนั้นก็ดีเลยค่ะ เดี๋ยวฉันขึ้นไปเลย”

เย่เฉินตอบรับ แล้วก็วางโทรศัพท์

หลังจากนั้นไม่กี่นาที ซ่งหวั่นถิงก็มากดกระดิ่งบ้าน

เย่เฉินเปิดประตู ก็ตาเป็นประกาย

วันนี้ซ่งหวั่นถิงสวมชุดราตรีสีดำยาว รัดรูปเข้าทรงสวยงาม เผยให้เห็นถึงเอวบั้นท้ายอันอ่อนช้อยโค้งสวยของเธอออกมา ภายใจ้กระโปรงที่ด้านหน้าสั้น ด้านหลังยาว ก็เป็นขาที่ยาวเรียวขาวสวย ดั่งหยก

บวกกับใบหน้าที่ชูเชิดความเป็นผู้ดีของเธอ แล้วก็กิริยาท่าทางความเป็นผู้ดีที่บ่มเพาะมานาน ก็สวยงามราวกับความสว่างไสวในราตรีที่มืดมิด

เธอแต่งตัวเช่นนี้ ก็แซ่บไม่ใช่น้อย เย่เฉินอดที่จะมองไม่ได้

“อาจารย์เย่คะ”

ซ่งหวั่นถิงโน้มตัวตนเองยอมแต่งตัวจัดๆ เพื่อมาหาที่นี่ เห็นเย่เฉินมีสายตาเป็นประกาย ในใจก็พอใจไม่น้อย

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ “เชิญเข้ามาก่อนครับ”

ซ่งหวั่นถิงตอบรับ แล้วก็ค่อยๆ เดินตามเย่เฉินเข้าไป

หลังจากทั้งสองนั่งลง ซ่งหวั่นถิงก็หยิบเอาบัตรสมาชิกVIPที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ออกมา แล้วจับสองมือยื่นให้อย่างเคารพ