บทที่ 2994

หลังจากที่กู้ชิวอี๋จบงานไปนานแล้ว ในงานถึงได้มีแฟนคลับที่ได้สติกลับมา แล้วจากไปด้วยคำต่อว่า

และก็มีแฟนคลับหญิงมากมายที่ทั้งเช็ดน้ำตาไปด้วยและหันหลังจากไปเงียบๆไปด้วย

เย่เฉินถึงขั้นได้ยินนักเลงชายด้านหลังตัวเองคนหนึ่ง พูดด่าทอว่า “เหี้ย! ไอ้เจ้าชายขี่ม้าขาวหน้าโง่คนไหนที่แม่งโผล่ออกมากันแน่วะ อย่าให้กูได้เจอมันนะ ไม่งั้นกูจะตีให้ขาหักเลย!”

จากนั้นก็มีคนพูดเสริมทันทีว่า “พี่ชาย ถึงตอนนั้นนับฉันเข้าไปด้วยอีกคน! ไอ้เหี้ยนี่แม่งกล้าแย่งเมียพวกเราไป ฉันว่ามันไม่อยากจะอยู่แล้วละ!”

“ไอ้สารเลวนี่มีดีอะไรกันแน่ ถึงได้ทำให้เทพธิดาของฉันใส่ชุดเจ้าสาวร้องเพลง อยากจะรีบแต่งให้มันนักรึไง?! แม่งเอ้ย น่าโมโหจริงๆเลย!”

ตอนนี้เย่เฉินรู้สึกเพียงแค่ว่าเสียวสันหลัง

อะไรคือศัตรูของประชาชน?

นี่ก็แม่งเป็นศัตรูของประชาชนไง!

เซียวชูหรันที่อยู่ด้านข้าง ก็พูดอย่างหดหู่เล็กน้อยว่า “ที่รัก พวกเรากลับกันเถอะค่ะ”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ

เซียวชูหรันลุกขึ้น พูดกับซูจือหยูที่อยู่ข้างกายว่า “คุณซูคะ ฉันและสามีของฉันกลับก่อนนะคะ”

ซูจือหยูรีบพูดว่า “ฉันเองก็กลับค่ะ ออกไปด้วยกันเถอะ”

พูดจบ ก็รีบลุกขึ้นยืน

เย่เฉินมองไปยังกู้เย้นจงและหลินหว่านชิว รู้สึกว่ากลับแล้วก็ไม่สามารถทักทายพวกเขาได้ มันไม่ดูค่อยให้ความเคารพเลยจริงๆ

เวลานี้ กู้เย้นจงมีท่าทางเป็นแบบฉันเข้าใจนาย แล้วพยักหน้าเบาๆและโบกมือด้วยรอยยิ้ม