บทที่ 3022 แล้วแต่ว่าเขาจะระเบิดยังไงก็ได้

“ก็จริงอยู่”

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ฮามิดก็เงียบสงบลงเล็กน้อย และพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “น้องชาย ไม่กลัวนายหัวเราะเยาะ ตั้งแต่ฉันเข้าร่วมการปฏิวัติ ยังไม่เคยเห็นการต่อสู้ใหญ่ขนาดนี้มาก่อน วิตกกังวลไปหน่อยจริงๆ……”

“ไม่เป็นไร”เย่เฉินพูดปลอบ: “เรื่องราวแบบนี้ เป็นใครก็วิตกกังวลกันทั้งนั้น ตอนนี้สิ่งที่พี่ต้องทำก็คืออย่าทำให้ยุ่งเหยินวุ่นวาย”

จากนั้น เย่เฉินก็พูดว่า: “ผมเดาว่าเจตนากลยุทธ์ของอีกฝ่ายนั้นง่ายดายมาก พวกเขารู้ที่ตั้งฐานทัพของพี่ รู้ว่าฐานทัพของพี่คงจะหนีไม่พ้น ดังนั้นทันทีที่พวกเขาขึ้นมาก็จะดำเนินการระดมยิงฐานทัพทุกด้านของพี่อย่างแน่นอน และในช่วงเวลานี้สิ่งที่พี่ต้องทำก็คืออดทน!”

“ถ้าหากอีกฝ่ายยิงใสพี่ พี่อย่าได้ใช้ปืนใหญ่ตอบโต้ ก็ไม่ต้องส่งเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธของพี่ออกมา หรือว่ากองทัพยอดเยี่ยมของพี่ไปพยายามต่อสู้กลับหรือลอบโจมตี!”

“หา? ทำไมเหรอ?”ฮามิดอ้าปากพูดว่า: “ฉันกำลังอยากจะบอกกับนายว่า ฉันตั้งใจรีบส่งกองกำลังยอดเยี่ยมสามถึงห้าร้อยนายกลุ่มหนึ่งแอบผ่านไปตอนนี้ ซุ่มโจมตีขึ้นมา และรอโจมตีพวกเขาอย่างรับมือไม่ทัน!”

“อีกฝ่ายจะปล่อยให้พี่ประสบความสำเร็จอย่างง่ายดายได้ยังไง?”เย่เฉินอ้าปากพูด: “ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า อีกฝ่ายก็ต้องป้องกันอุบายนี้ของพี่อย่างแน่นอน! พี่อย่าลืมนะ พวกเขามีแปดพันนาย แบ่งออกมาสองพันนายซุ่มโจมตีอยู่ตำแหน่งบริเวณโดยรอบตำแหน่งของทหารปืนใหญ่ พี่ส่งคนสามถึงห้าร้อยไป อีกฝ่ายก็จะล้อมรอบพี่ได้อย่างง่ายดาย! ถึงเวลานั้นคนเหล่านี้ของพี่คงจะจากไปไม่หวนกลับคืนมาอย่างแน่นอน!”

ฮามิดตกตะลึงในทันที และอ้าปากพูด: “น้องชายนายพูดถูก……ฉันสะเพร่าเอง……”

ในเวลานี้ เย่เฉินยังคงพูดเตือนต่อไป: “พี่ต้องจำไว้สิ่งหนึ่ง ในเมื่อผู้บัญชาการของอีกฝ่ายสามารถที่จะบัญชาการกองทัพได้แปดพันนาย ก็ไม่ทางเป็นคนโง่อย่างแน่นอน อย่างมากเขาก็แค่ทำผิดพลาดในการประมาทศัตรู แต่ไม่มีทางทำผิดพลาดหลักการ ป้องกันทหารปืนใหญ่ ป้องกันเสบียงพัสดุทางการทหาร เป็นหลักการพื้นฐานที่ผู้บังคับบัญชาทุกคนก็เข้าใจ เขาไม่มีทางปล่อยให้พี่มีโอกาสจู่โจมอย่างแน่นอน”