บทที่ 3041

ดังนั้น เขาจึงกำหมัดทันทีและกล่าวว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมจะให้เกียรติมากกว่าเชื่อฟัง!”

ซูเฉิงเฟิงรู้สึกดีใจและรีบสั่งซูอานสุ้นว่า “อานสุ้น! ให้ห้องครัวรีบจัดเตรียมงานเลี้ยงสำหรับแขกผู้มีเกียรติ ถ้าพนักงานไม่พอ ให้ไปร้านอาหารที่ดีที่สุดในซูหาง แล้วเชิญคนทั้งห้องครัวมาให้หมด จงเตรียมอาหารและเหล้าดีที่สุด ถ้าหากไม่ได้ตามมาตรฐานชั้นสูงแม้สักนิด ผมจะมาถามหาความรับผิดชอบจากคุณ!”

ซูอานสุ้นรีบกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “คุณท่านวางใจเถอะ ผมจะรีบไปดำเนินการทันที!”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าและกล่าวกับว่านพั่วจวิน “พั่วจวิน ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณเข้ามาพักผ่อนก่อนเถอะ ดื่มชาสักถ้วย หากต้องการอะไรเพิ่มเติมก็บอกคนรับใช้โดยตรง พวกเขาจะบริการอย่างดี ผมอายุเยอะแล้ว สุขภาพไม่ค่อยดี ถึงเวลาต้องกินยาและเพิ่มออกซิเจนแล้ว อีกสักครู่จะได้ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนคุณได้!”

ท่าทางที่อบอุ่นและเป็นกันเองของซูเฉิงเฟิงทำให้ว่านพั่วจวินประทับใจเขามากขึ้น และคำพูดของเขานั้นก็มีความนอบน้อม เขาพยักหน้าและกล่าวว่า “คุณปู่ซู คุณไปก่อนเถอะ ผมจะนั่งอยู่ตรงนี้ก่อน”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วกล่าวกับท่านเฮ่อที่อยู่ด้านข้างเขาว่า “โอ้ ท่านเฮ่อ คุณกลับห้องเป็นเพื่อนผมเถอะ”

ท่านเฮ่อกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ได้ครับคุณท่าน ผมจะช่วยพยุงคุณ!”

ความจริงแล้ว ซูเฉิงเฟิงไม่จำเป็นต้องกินยาหรือเพิ่มออกซิเจนใด ๆ

เหตุผลที่เขาต้องหาข้ออ้างที่จะจากไปในเวลานี้ เป็นเพราะเขารอไม่ไหวที่อยากจะรู้อย่างชัดเจนจากท่านเฮ่อว่า สำนักว่านหลงนี้เป็นองค์กรประเภทใด และมีความแข็งแกร่งขนาดไหน?