บทที่ 3044 ผมคือราชาแห่งทหารรับจ้าง!

คำพูดของว่านพั่วจวิน ทำให้ซูเฉิงเฟิงรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

หากบอกว่าเมื่อสักครู่เขาต้องการใช้ประโยชน์จากว่านพั่วจวินแล้ว งั้นตอนนี้เขารู้สึกชื่นชมว่านพั่วจวินจริง ๆ

เป็นเรื่องน่าชื่นชมอย่างยิ่งที่ชายหนุ่มอายุยังไม่ถึง 30 ปี สามารถพัฒนาและอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยกระสุนปืนได้จนยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ดังนั้นเขาจึงหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาและกล่าวจากก้นบึ้งว่า “พั่วจวิน! ชั่วชีวิตของผมยังไม่เคยชื่นชมใคร เย่ฉางอิงแห่งตระกูลเย่เป็นคนแรก คุณคือคนที่สอง มา! ผมขอดื่มคารวะให้คุณ!”

เมื่อว่านพั่วจวินได้ยินชื่อเย่ฉางอิง การแสดงออกของเขาเย็นชาเล็กน้อย จากนั้นเขามองไปที่ซูเฉิงเฟิงและถามอย่างจริงจัง “คุณปู่ซู เย่ฉางอิงแข็งแกร่งเหมือนกับตำนานเล่าขานจริงหรือ?”

ซูเฉิงเฟิงพยักหน้าและกล่าวอย่างจริงใจว่า “ถึงแม้ว่าผมกับตระกูลเย่จะมีความแค้น แต่ผมก็ต้องยอมรับว่าเย่ฉางอิงแข็งแกร่งมากจริง ๆ นึกย้อนกลับไปตอนที่เขากุมอำนาจสำคัญ ไม่รู้ว่ามีคนมากมายเท่าไหร่ที่กัดฟัน และอุทานอยู่ในใจว่ามีหากคิดจะมีลูกต้องเหมือนอย่างเย่ฉางอิง รวมทั้งผมด้วย...”

การแสดงออกของว่านพั่วจวินเคร่งขรึมขึ้น และถามอย่างจริงจังว่า “คุณปู่ซู ผมอยากรู้ว่าเย่ฉางอิงแข็งแกร่งอย่างไร?”

ซูเฉิงเฟิงถอนหายใจและกล่าวว่า “โอ้......เย่ฉางอิง ดูเหมือนจะเป็นนักวิชาการ สง่างามและมีสไตล์ แต่เขาไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้ แต่ไม่สามารถพูดได้ว่าเขาเป็นคนอ่อนแอ แต่เมื่อเทียบกับนักศิลปะการต่อสู้แล้ว มันก็ใกล้เคียงกัน”

ว่านพั่วจวินถามอีกครั้งว่า “แล้วทำไมทุกคนถึงคิดว่าเขาแข็งแกร่ง?”

ซูเฉิงเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “คำว่าแข็งแกร่ง ไม่ได้แปลว่าหมัดหนัก โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าจุดที่แข็งแกร่งที่สุดของเย่ฉางอิงมีสามประการ”