บทที่ 3050 ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์!

ขณะที่หลูจ้านจุนนำทหารจากสำนักว่านหลงจำนวนหนึ่งพันคนบุกขึ้นไปบนเนินเขาของปีกตะวันตก ทำให้พวกเขาอยู่ในวงล้อมของฮามิดทางปีกตะวันตกอย่างสมบูรณ์

หลูจ้านจุนรู้สึกกังวลเกี่ยวกับการล่าช้าของเครื่องบินรบ และขณะที่เขานำกองทัพทหารบุกเข้าไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่ามีช่องว่างหินหลายช่องอยู่รอบตัว และทันใดนั้นช่องว่างพวกนั้นก็กลายเป็นหลุมดำแบนราบ

หลังจากนั้น เปลวเพลิงของปืนกลก็พ่นออกมาทันที!

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงปืนดังสนั่น!

หลูจ้านจุนได้ยินเพียงเสียงปืนดังอยู่รอบหูเท่านั้น และก่อนที่เขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังมาจากรอบตัว และเสียงที่ทหารถูกยิงและล้มลงบนพื้น!

คนกว่าพันคน ตกเป็นเป้าหมายของปืนกลเบาและปืนกลหนักมากกว่า 200 กระบอก และเครื่องยิงจรวด RPG อีกนับสิบ

จากนั้นพวกเขาก็ถูกโจมตีเต็มพิกัด

กระสุนพุ่งออกอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ทหารที่อยู่รอบหลูจ้านจุนล้มลงเป็นแถว ซึ่งไม่แตกต่างจากการสังหารหมู่

เสียงปืนและเสียงระเบิดดังสนั่นต่อเนื่อง เวลาเพียงหนึ่งหรือสองนาที กองทัพของหลูจ้านจุนสูญเสียคนไปมากกว่าครึ่ง!

เขารู้สึกตกตะลึงและตะโกนว่า “แม่งฉิบหาย! พวกเราถูกซุ่มโจมตี รีบรวมตัวฝ่าวงล้อมเร็ว!”

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้หรอกว่าตอนนี้พวกเขาไม่มีโอกาสฝ่าวงล้อมแล้ว

ทหารหนึ่งพันกว่าคน ติดกับดักมรณะที่ล้อมไปด้วยแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์การยิงลับมากกว่า 30 แห่ง

ไม่ว่าพวกเขาจะฝ่าวงล้อมไปทางไหน พวกเขาก็เจอแต่ปากกระบอกปืน

พวกเขายังคงพยายามตอบโต้ แต่ถูกล้อมรอบด้วยจุดยุทธศาสตร์การยิงเช่นนี้ พวกเขาไม่สามารถหาที่หลบซ่อนได้ และการตอบโต้นั้นยิ่งยากขึ้นไปอีก

เพราะอย่างไรเสีย คู่ต่อสู้ของพวกเขาทั้งหมดนั้นหลบซ่อนอยู่ในแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ที่สร้างจากเหล็กและคอนกรีต และเป็นการยากที่อาวุธของพวกเขาจะสังหารคู่ต่อสู้ได้

ฝ่ายฮามิด มีเพียงคนส่วนน้อยที่ถูกกระสุนปืน ที่ยิงจากข้างนอกเข้าไปในแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์

เมื่อจำนวนทหารของสำนักว่านหลงน้อยลงเรื่อย ๆ ทหารบางคนรู้ว่าไม่มีความหวังที่จะหลบหนีได้ และกล่าวโพล่งออกมา “เร็ว! ปกป้องนายพล!”