บทที่ 3070 ไอ้สารเลวพวกนี้มันรวยเกินไปแล้ว!

หลังจากผ่านการต่อสู้สองครั้งในหนึ่งวัน ความประหม่าและความวิตกกังวลภายในของคามมิต ก็ค่อยๆ กลายเป็นความดีใจและความตื่นเต้นในตอนนี้

นอกจากนี้ยังมีการเปิดใจและความสุขแบบหนึ่ง หลังจากทุ่มสุดตัวอย่างสิ้นเชิง

เขารู้ดีอยู่ในใจว่า เขาได้สังหารทหารรับจ้าง 2-3พันคนของสำนักว่านหลงสองครั้ง ถือว่าได้สร้างความแค้นกับสำนักว่านหลงได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

ในเมื่อเรื่องมันมาถึงจุดนี้แล้ว เดินไปจนสุดทางสู่ความมืดเสียดีกว่า

จากนั้น คามมิตจึงถามผู้ช่วยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม:"เก็บกวาดสนามรบเสร็จแล้วยัง?"

"ใกล้จะเสร็จแล้ว"ผู้ช่วยพูด:"เราได้เก็บกวาดอาวุธและอุปกรณ์ทั้งหมดที่สามารถใช้ได้โดยพื้นฐานแล้ว"

"ดี!"คามมิตพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง:"รวบรวมระเบิดเพลิงเหล่านี้ และใส่ไว้ในบังเกอร์ที่ห่างไกลจากบุคลากร อาวุธเหล่านี้ ไม่ถึงเวลาสุดวิสัยห้ามนำติดตัวไปด้วยเด็ดขาด และห้ามเอาเข้าไปในบังเกอร์อื่น ๆ ผู้ฝ่าฝืน จะถูกขังไว้ 30 วัน!"

ผู้ช่วยพูดทันทีว่า:"ครับ ท่านจอมพล ผมจะสั่งเดี๋ยวนี้"

คามมิตพยักหน้า จากนั้นหยิบระเบิดเพลิงขึ้นมา ยื่นมือออกมาแล้วดึงสลัดออก

ผู้ช่วยตกใจกับการกระทำของเขา

กำลังจะพูด คามมิตก็ขว้างระเบิดเพลิงลงบนกองซากศพ

เสียงดังตู้ม ระเบิดมือสีดำได้ระเบิดเปลวไฟที่รุนแรง ซึ่งมันเผาไหม้ตามตัวศพอย่างรวดเร็ว ด้วยอุณหภูมิที่สูงมาก

สิ่งที่ทำให้ทหารทุกคนตกใจคือ เปลวไฟที่ระเบิดออกมาจากระเบิดมือนี้ ดูเหมือนจะมีพลังวิเศษ ตราบใดที่มันติดอยู่กับศพเพียงเล็กน้อย มันก็สามารถลุกไหม้ได้ตลอด จนกว่าศพจะถูกเผาเป็นถ่านหินสีดำ