บทที่ 3082 บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด

เรื่องที่ว่านพั่วจวินกลับมายังเย่นจิง ภายนอกนอกจากซูเฉิงเฟิงแล้ว กลับไม่มีคนอื่นที่ทราบ

ทว่าก่อนหน้าตั้งนานที่ว่านพั่วจวินจะกลับเย่นจิง เขาก็ได้ส่งผู้แจ้งข่าวจำนวนสิบคนจากสำนักว่านหลง

แฝงตัวอยู่ในเย่นจิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผู้แจ้งข่าวเหล่านี้แทรกซึมอยู่ในทุกธุรกิจของเย่นจิง ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ของตระกูลใหญ่โตทั้งหลายในเย่นจิง ต่างก็รู้อย่างกระจ่างชัด

หลังจากการเดินทางของเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ยุโรปเหนือกำหนดแล้ว ข่าวคราวก็ได้แพร่สะพัดในเย่นจิงในเวลาอันรวดเร็ว

ตระกูลใหญ่โตทั้งหลายล้วนแต่อิจฉากับเรื่องที่ตระกูลเย่กำลังจะแต่งงานกับราชวงศ์ยุโรปเหนือเป็นอย่างยิ่ง คิดกันว่าตระกูลเย่ได้คว้าโอกาสดีในการบุกสู่ยุโรป

ลู่เห้าเทียนจากพญาเสือแพรขาวภายใต้บัญชาของว่านพั่วจวิน เร่งรีบมายังเบื้องหน้าเขา พร้อมเอ่ยอย่างสุภาพนอบน้อม: “ประมุข เพิ่งได้รับข่าวสารว่าตระกูลเย่ได้สานสัมพันธ์งานแต่งกับราชวงศ์ยุโรปเหนือเรียบร้อยแล้ว หลานชายคนโตของพวกเขาเย่เฟิง จะแต่งงานกับเจ้าหญิงคนโตของราชวงศ์ยุโรปเหนือ อีกสองวันข้างหน้า เจ้าหญิงคนโตคนนั้นก็จะมาถึงเย่นจิง ได้ยินมาว่าเจ้าหญิงคนโตท่านนี้ยังจะเข้าร่วมพิธีบูชาบรรพบุรุษของตระกูลเย่อีกด้วย!”

“เจ้าหญิงคนโตแห่งยุโรปเหนือ?” ว่านพั่วจวินเบ้ปากอย่างไม่สนใจ เอ่ยว่า: “ถ้าฉันจำไม่ผิด เจ้าหญิงคนโตผู้น้ี เหมือนว่าจะถูกยึดสิทธิ์สืบทอดบัลลังก์ราชินีอย่างลับๆ ตั้งนานแล้วสินะ?”

ลู่เห้าเทียนพยักหน้า เอ่ยว่า: “ข้อมูลข่าวสารของวงศ์ตระกูลราชวงศ์ของยุโรป พวกเขาทราบอย่างกระจ่างแจ้งดี เจ้าหญิงคนโตจากยุโรปเหนือท่านนี้ เดิมทีหากยึดตามกฎของการสืบทอดราชวงศ์ ควรที่จะได้รับเป็นผู้สืบทอดตามลำดับหนึ่ง ทว่าไม่ทราบว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไรกันแน่ เธอถึงได้ถูกราชวงศ์ทอดทิ้งตั้งแต่นานมากแล้ว”

ว่านพั่วจวินเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน: “มกุฎราชกุมารที่ถูกทอดทิ้งคนหนึ่ง พูดตามจริงเลยก็คือนกฟีนิกซ์ที่ตกอับ หากคนประเภทนี้อยู่ที่ยุโรป ไม่มีตระกูลใหญ่โตที่ไหนเห็นคุณค่าหรอก คิดไม่ถึงนะว่าเมื่ออยู่ในหัวเซี่ยแล้วจะกลายเป็นสมบัติล้ำค่าซะนี่”

ลู่เห้าเทียน เอ่ยอยู่ข้างๆ : “เหมือนว่าตระกูลเย่ต้องการที่จะได้รับช่องทางบางอย่างในยุโรปผ่านเจ้าหญิงท่านนี้”

ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างเหยียดหยาม: “มีฉันอยู่ ทรัพย์สินและกิจการของตระกูลเย่จะน้อยลงเรื่อยๆ ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ไม่มีทางให้พวกเขาได้โอกาสบุกเข้าสู่ยุโรปแน่นอน!”

สิ้นเสียง ว่านพั่วจวินก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “เห้าเทียน นายรีบส่งคนไปหาซื้อโลงศพที่ถูกและคุณภาพแย่ที่สุดมาล็อตหนึ่ง ถึงตอนนั้นฉันจะส่งของขวัญใหญ่ให้กับตระกูลเย่!”

“รับทราบ ประมุข! ผมจะไปจัดการเดียวนี้!”

“รอเดี๋ยว” ว่านพั่วจวินเรียกห้ามเขาไว้ เอ่ยว่า: “นายบอกเฉินจงเหล่ยหน่อยว่า ก่อนวันที่ 1 เดือนเมษายน ถ้าทางซีเรียไม่มีความคืบหน้าอะไร ก็ให้เขามาที่หัวเซี่ยทันที ต้องมารายงานต่อหน้าฉันที่เย่นจิงก่อนวันที่ 2 เมษายน!”