บทที่ 3105

หลังจากนั้น เขาก็กล่าวว่า “เมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนนี้จะเจรจาสงบศึกหรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมสามารถตัดสินใจได้ ผมจะรายงานประมุขของพวกเราทันที และเขาจะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง!”

อีกฝ่ายกล่าวอย่างเหยียดหยาม “แม่งฉิบหาย ผมไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก ผมแค่จะมาบอกคุณว่าได้นัดหมายกับอีกฝ่ายแล้ว วันนี้เวลา 15.00 น. ผู้แทนเจรจาของฮามิดจะนั่งเฮลิคอปเตอร์มาที่ค่ายทหาร เมื่อถึงเวลานั้นไม่ว่าคุณจะเข้าร่วมเจรจาหรือไม่ ผมก็จะเจรจาสงบศึกกับเขา!”

หลังจากกล่าวจบ เขาเอาโทรศัพท์มือถือของตนเองคืนมาจากมือของเฉินจงเหล่ย หันหลังแล้วเดินจากไป

เฉินจงเหล่ยปาดเหงื่อที่เย็นยะเยือกตรงหน้าผาก จากนั้นหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมของตนเองออกมาทันที และโทรหาว่านพั่วจวินซึ่งตอนนี้อยู่ที่เย่นจิง

ขณะนี้ว่านพั่วจวินกำลังอยู่ในบ้านเก่าของตระกูลว่าน มองดูโลงศพราคาถูกจำนวนมากมายกองอยู่ที่สนามด้วยความพอใจอย่างยิ่ง

โลงศพเหล่านี้ทำจากไม้กระดานที่ค่อนข้างบางและผุพัง

แม้ว่าโลงศพจะทาสีแดงคุณภาพต่ำ แต่สามารถมองเห็นช่องว่างบนกระดานโลงศพที่มีขนาดพอที่จะใส่เหรียญได้หนึ่งเหรียญ

นอกจากนี้ กลิ่นของสีคุณภาพต่ำนั้นยังฉุนมาก และถึงแม้จะอยู่ในสถานที่โล่ง ยังทำให้คนรู้สึกไม่สบายตาและลำคอเล็กน้อย

เมื่อเห็นโลงศพราคาถูกมากมาย ว่านพั่วจวินถามลู่เห้าเทียนด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจว่า “ลู่เห้าเทียน คุณซื้อโลงศพที่ผุพังพวกนี้มาจากไหน? ผมมีชีวิตอยู่มา 20 กว่าปีแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นโลงศพที่ผุพังแบบนี้มาก่อน......”

ลู่เห้าเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ประมุข โลงศพเหล่านี้หายากจริง ๆ ผมพาคนไปยังหมู่บ้านบนภูเขาที่ยากจน แล้วขอให้ช่างไม้เก่าแก่ที่นั่นช่วยทำออกมาชั่วข้ามคืน.....”