บทที่ 3118 คุณข่มขู่ผมหรือ

เฉินจงเหล่ยเห็นการเหยียดหยามและการเสียดสีของเย่เฉิน จึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ดูเหมือนว่าคุณจะไม่รู้จักศิลปะการต่อสู้เลย! ทหารรับจ้างทั้งโลกมีนักบู๊หกดาว ไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ! การฆ่าคุณนั้นง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ!”

“โอ้?” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “มีคนมากมายต้องการฆ่าผม จนถึงตอนนี้แล้วแต่ยังไม่มีใครสามารถทำสำเร็จ คุณมั่นใจได้อย่างไรว่าจะสามารถฆ่าผมได้?”

เฉินจงเหล่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เฉียบขาดว่า “เศษขยะอย่างคุณ อย่าพูดว่าฆ่าหนึ่งคน แม้ว่าจะมีคนอย่างคุณเป็นร้อย ผมก็สามารถฆ่าได้ทั้งหมด! ความแข็งแกร่งของผม ขยะอย่างคุณไม่มีวันเข้าใจหรอก!”

เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวพอเป็นพิธีว่า “ผมรู้ ผมรู้ นักบู๊หกดาวอย่างคุณ แค่เส้นลมปราณพิเศษ 8 เส้นเปิดทะลวงไปหกเส้น? และผมเห็นว่าเส้นลมปราณเส้นที่เจ็ดของคุณดูเหมือนใกล้จะทะลวงแล้ว งั้นเมื่อเส้นลมปราณเส้นที่เจ็ดของคุณทะลวงแล้ว คงต้องเปลี่ยนชื่อเป็นเต่าทองเจ็ดดาวใช่ไหม?”

คำพูดของเย่เฉินเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย ทำให้การแสดงออกของเฉินจงเหล่ยหยุดนิ่งทันที!

เขามองเย่เฉินด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ และกล่าวตะกุกตะกัก “คุณ... คุณสามารถมองออกได้อย่างไร?! คุณเป็นนักศิลปะการต่อสู้ด้วยหรือ? ทำไมผมมองไม่เห็นผลการฝึกฝนของคุณ?!”

เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ผมบอกว่าผมมีเนตรไฟ คุณเชื่อไหม?”

เฉินจงเหล่ยรู้สึกประหม่าชั่วขณะหนึ่ง และขณะเดียวกันเขาก็คิดทบทวน

“ไม่รู้ว่าคนแซ่เย่คนนี้มีความสามารถขนาดไหน แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว! วันนี้ถ้าไม่ฆ่าเขา เรื่องที่ผมฆ่าผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาลก็จะถูกเปิดเผย เมื่อเป็นเช่นนั้น แผนของสำนักว่านหลงในซีเรียจะอันตรธานหายไปอย่างสิ้นเชิง!”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉินจงเหล่ยกัดฟัน จ้องเขม็งไปที่เย่เฉินและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คุณสามารถมองเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของผม คุณเก่งใช่ย่อย! แต่ถึงตาดีมันก็ไร้ประโยชน์! หมัดดีถึงจะเป็นพื้นฐานดีที่สุด! เตรียมตัวตายเถอะ!”

หลังจากเฉินจงเหล่ยกล่าวจบ เขาก็ส่งเสียงคำรามและปล่อยหมัดอย่างเต็มกำลังไปที่เย่เฉินอย่างรวดเร็ว

หมัดนี้เร็วและทรงพลังมาก กระทั่งปลายหมัดนี้ยังมีลมกระโชกอีกด้วย และพริบตาเดียวเขาก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเย่เฉิน

ถ้าคนธรรมดาโดนหมัดนี้ เกรงว่าหัวกะโหลกคงแตกทั้งหมด

แต่เย่เฉินไม่มีวี่แววจะหลบเลี่ยง