บทที่ 3125

ขณะที่ทุกคนไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร เฉินจงเหล่ยกล่าวเสียงดังว่า “ทหารของสำนักว่านหลงทุกคนปฏิบัติตามคำสั่ง! ผมสั่งให้พวกคุณยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขต่อกองทัพของรัฐบาล และรอให้กองทัพของรัฐบาลลงโทษ ห้ามใครต่อต้าน มิฉะนั้นรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง!”

ตอนนี้ทหารของสำนักว่านหลงทั้งหมดรู้สึกว่าชีวิตพังทลาย

ถ้าหากกองทัพพันธมิตรแตกคออย่างกะทันหัน พวกเขาพอยอมรับได้ แต่ผู้บัญชาการสูงสุดของตนเองเป็นกบฏเสียเอง นี่มันเกิดอะไรขึ้น? เขาเป็นหนึ่งในสี่ราชันสงครามแห่งสำนักว่านหลง ทำไมถึงสมคบกับกองทัพของรัฐบาลได้อย่างไร?!

สวียินตงที่มีความสัมพันธ์ดีที่สุดกับเฉินจงเหล่ย อดไม่ได้ที่จะถามว่า “จอมพล นี่.....นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”

เฉินจงเหล่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แม่งฉิบหายผมบอกแล้วไงให้คุณยอมจำนน คุณไม่เข้าใจภาษาคนหรือไง?”

สวียินตงตกตะลึงตาค้างจนพูดอะไรไม่ออก เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเพื่อนสนิทที่สุดของเขา พี่น้องที่เติบโตมากับเขา จะทรยศทุกคน เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “พี่เหล่ย คุณเป็นอะไรไป?! คุณทำเช่นนี้เพื่ออะไร?!”

ก่อนที่เฉินจงเหล่ยจะกลายเป็นสี่ราชันสงคราม สวียินตงเรียกเขาว่าพี่เหล่ยตลอด นี่เป็นชื่อที่สวียินตงเรียกเฉินจงเหล่ยตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยเปลี่ยนแปลง และตอนนี้เขายังหวังที่จะใช้วิธีนี้ปลุกพี่ชายคนนี้ เพื่อให้เขาที่ตอนนี้กำลังหลงทางอยู่กลับมามีสติอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เฉินจงเหล่ยสูญเสียการควบคุมตนเองไปแล้ว

จิตสำนึกของเขากำลังจะพังทลายและเขาแทบอยากจะฆ่าตนเอง แต่ร่างกายของเขาก็เดินไปอยู่ตรงหน้าสวียินตงโดยที่ไม่สามารถควบคุมได้ และตบหน้าสวียินตงอย่างแรง กล่าวด้วยความโมโหว่า “ถ้ายังพูดจาไร้สาระอีก ผมจะฆ่าคุณทันที!”

สวียินตงร้องไห้น้ำตาเต็มหน้าและกล่าวอย่างสะอึกสะอื้นว่า “พี่เหล่ย! คุณเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสที่ซื่อสัตย์ที่สุดของสำนักว่านหลง และสำนักว่านหลงเป็นความศรัทธาทั้งชีวิตของคุณ ทำไมคุณถึงได้...... ”

จิตสำนึกของเฉินจงเหล่ยนั้นเจ็บปวดอย่างมาก แต่ร่างกายของเขาหยิบปืนสั้นออกมาโดยที่ไม่สามารถควบคุมได้ จ่อปากกระบอกปืนไปที่หน้าผากของสวียินตงและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ถ้ายังพูดไร้สาระอีกคำ ผมจะยิงทันที!”

สวียินตงมองดวงตาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าของเฉินจงเหล่ย ขณะเดียวกันก็รู้สึกสิ้นหวัง และยอมแพ้ไม่ต่อสู้ดิ้นรนอีกต่อไป