บทที่ 3132 แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพ่อของผม?

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดของถังซื่อไห่ เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามกลับไปว่า “ในเมื่อว่านเหลียนเฉิงเป็นคนที่เริ่มยั่วยุพ่อผมก่อน และวิธีที่พ่อของผมเอาชนะเขานั้นก็เที่ยงตรงยุติธรรม เป็นเพราะเขาไม่มีความสามารถในการรับแรงกดดันทางจิตใจ จึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพ่อของผม?”

หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอย่างแน่วแน่ว่า “พ่อของผมไม่จำเป็นรับผิดชอบต่อการตายของเขา! สำหรับเรื่องที่ภรรยาของเขาฆ่าตัวตายด้วยการดื่มยาพิษ มันยิ่งไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อของผม! ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะความอ่อนแอของเขา ที่เลือกหนีความรับผิดชอบด้วยการฆ่าตัวตาย ภรรยาของเขาก็จะไม่ตายตามไปด้วย ดังนั้นการตายของภรรยาเขา ควรจะเป็นความรับผิดชอบของเขาเองถึงจะถูก ไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อของผม?”

ถังซื่อไห่ถอนหายใจและกล่าวว่า “คุณชาย พ่อของคุณมีความเมตตาและมีคุณธรรมเสมอมา หลายครั้งที่ข้อกำหนดของตนเองสูงกว่าข้อกำหนดทางศีลธรรม"

หลังจากนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ทำไมคุณถึงได้ถามเรื่องนี้ล่ะ?”

เย่เฉินกล่าวว่า “ไม่มีอะไร แค่เจอคนหัวเซี่ยคนหนึ่งที่ต่างประเทศ และบังเอิญว่าเขารู้เรื่องเกี่ยวกับตระกูลว่าน”

หลังจากนั้น เย่เฉินถามอีกว่า “คุณทราบสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลว่านหรือไม่?”

ถังซื่อไห่กล่าวว่า “ตระกูลว่านบ้านแตกสาแหรกขาดไปนานแล้ว หลังจากที่ว่านเหลียนเฉิงและภรรยาเสียชีวิต ว่านหลงกรุ๊ปก็ล้มละลายและเลิกกิจการ ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่มีทรัพย์สินเหลือ แต่พวกเขายังติดหนี้มากมาย เพื่อนต่างหลบเลี่ยงและตัดความสัมพันธ์กับพวกเขา”

หลังจากนั้น ถังซื่อไห่กล่าวอีกว่า “ตอนนั้นว่านเหลียนเฉิงมีลูกชายอยู่คนหนึ่ง ซึ่งอายุน่าจะไล่เลี่ยกับคุณ หรือแก่กว่าคุณสองปี เมื่อพ่อของคุณรู้ว่าภรรยาของเขาดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย เขาคิดที่จะรับเด็กคนนั้นมาเลี้ยง แต่หาเด็กไม่เจอ บรรดาญาติของตระกูลว่านรู้ว่าตระกูลว่านล้มละลายแล้ว ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงรักษาระยะห่างจากตระกูลว่าน ดังนั้นโดยพื้นฐานตระกูลว่านนั้นถือว่าจบสิ้นแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะคุณถามเมื่อสักครู่ สิบกว่าปีที่ผ่านมาผมก็ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลว่านไปแล้ว”

เมื่อเย่เฉินฟังถึงตรงนี้ เขาคาดเดาพื้นฐานในใจได้แล้ว

“ว่านพั่วจวินของสำนักว่านหลง น่าจะเป็นลูกชายของว่านเหลียนเฉิง......”

“นอกจากนั้น ว่านหลงกรุ๊ป สำนักว่านหลง ชื่อสองชื่อนี้คล้ายคลึงกันมาก ซึ่งยืนยันการคาดเดาของผมอีกระดับหนึ่ง......”

“ว่านพั่วจวินคิดว่าพ่อของผมทำให้พ่อแม่ของเขาตายอย่างแน่นอน.......”